Sjeikh Zayed Mosque

Impressies uit Abu Dhabi 2012 deel 3

“Mama, vind je het spannend?” vraagt mijn dochter als ik met haar zit te Skypen. Zij is thuis en zit aan tafel te kleuren en ik zit in de lobby van een hotel in Abu Dhabi. Terwijl ze verhalen vertelt over vandaag vraagt ze me ineens of ik bang ben. “Nou, eerlijk gezegd eerst wel maar nu niet meer”. Hebben kinderen meer sensoren dan wij? Ik vond het inderdaad best eng om in Abu Dhabi als vrouw alleen in een hotel te zitten en erop uit te gaan. Uit gaan is hier super convenient, taxi’s zijn overal, kosten weinig en er is overal personeel om je te helpen.

De Ferrari’s vliegen hier om je oren net als de Fillipijnse nanny’s. Met 2 of 3 Arabische kinderen zie je ze op ’t strand of in de supermarkt. Ongelofelijk hoe verwend die kinderen zijn. Echt bij het gênante af.
Roken. In de ontbijtzaal. Tot mijn verbijstering steekt een jong stel na het ontbijt een sigaret op. Hier hebben ze nog smoking en non smoking gedeeltes in restaurants maar ook in ontbijtzalen? De airco is goed dus ik ruik er niets van. Dan huppelt er een klein meisje door de zaal. Met haar hoofd in de wolken. Rookwolken. Hoe lang geleden is roken in Nederland in openbare gelegenheden afgeschaft? Volgens mij al eeuwen geleden
.
Nu koffie bij Starbucks met 2 bladen: better homes in Dubai en Woman-emirates. Ben benieuwd.
Ik ben in Arabia Café beland na een zoektocht van de taxichauffeur. Na bellen met ’t café voor een aanwijzing en 3x vragen niet gevonden. Nog maar een keer vragen, nee hoor het is niet in deze straat. Bij ’t stoplicht kijk ik achterom en zie de gele uithangborden “Café Arabia”. Eten is boven en het internet doet het weer niet. Very weak zegt de ober en keep trying. Uh, ja. Dat verklaart waarom Skypen met thuis op een teleurstelling uitliep. Wat een druif. Er is wel free wifi maar dat werkt bijna nooit. Dan maar lekker eten bestellen: gegrilde zalm. Dan komt de ober terug: er is geen zalm. Toch is dit café een aanrader. Vanavond zijn er wel Arabische gasten, eerder – toen ik met Hala hier ging ontbijten – waren er vooral  Europese en Amerikaanse expats. Ik ga mijn boek maar eens uit mijn tas vissen.
Ben wel verbijsterd over het totale gebrek aan opvoeden hier. Als kind zet je gewoon een keel op en dan krijg je je zin. Als je moeder of vader na 2 x gillen nog steeds nee zegt, zet je gewoon een tandje bij. En dan lukt het. Ik heb dit theaterstuk niet 1 x zien mislukken. Dit doe je bij alles wat je wilt en vooral vanaf zo jong mogelijk.

Gepubliceerd door

Ingeborg

Op reis in dit leven, als moeder, als vrouw, als mens, deel ik graag wat ik zoal tegenkom. Op het gebied van eten, werk, reizen, kinderen, wonen in de Vinex en dromen. Leuke en inspirerende dingen & soms ook minder leuke ervaringen.