30 Dagen groene smoothies dag 1

Daar sta je dan. Voor (of achter?) een aanrecht vol met groente en 1 banaan. De Magimix in de aanslag, dus daar gaat ie dan: 200 gram boerenkool en 2 glazen water eerst blenden. Zegt het recept. De Magimix zit vol, maar als ik hem aanzet is er binnen een minuut een prachtig groene soep waar -gelukkig- nog wat bijkan. Dus 1 avocado, 2 takken bleekselderij, die ene banaan en 2 groene appels erbij en verder blenden. Wauw, best veel sap. Nog wel wat dik om te drinken, maar dat leng ik morgenochtend wel aan met water. Tip van Katinka šŸ™‚

30 Dagen groene smoothies dag 1

Alles in de koelkast en naar bed. Bij het ontbijt de volgende ochtend ben ik 20 minuten eerder klaar dan normaal! Dat is echt een supervoordeel. Na 1 groot glas groene smurrie volgens mijn huisgenoten (iewwww! Wat heb jij nou?) op naar school. Eenmaal thuis voel ik rond half 10 een lichte hoofdpijn opkomen. Echt honger heb ik niet maar ik neem toch een tweede glas supersmoothie. Deze is al gelijk voor gevorderden zeiden de recepten voor smoothie met boerenkool, maar hij is lekker fris en inderdaad niet erg zoet. Veel recepten van Legally Raw (en anderen) zijn met spinazie. Maar tot mijn verbazing was het vak spinazie bij de supermarkt leeg. Er hing zelfs een bordje dat in verband met de weersomstandigheden men niet weet wanneer spinazie weer leverbaar is. Zou het te warm zijn?

Hoofdpijn, cappuccino en lunch

Om kwart voor 1 ben ik weer thuis van weggeweest, dus tijd voor lunch. Ik heb trek maar niet meer dan anders. En de hoofdpijn is weer weggegaan. Maar dat kan ook komen door de cappuccino šŸ™‚ Morgen weer een smoothie als ontbijt. Namelijk dezelfde als vanmorgen. SuperefficiĆ«nt! Het was zoveel, genoeg voor 2 ontbijtjes. Op het wereldwijdeweb zocht ik naar bewaartips voor smoothies, maar online verschillen de meningen zeer. Bij de een moet een groen sapje binnen 15 minuten opgedronken worden en bij een ander mag invriezen ook. Maar ontdooien in de magnetron mag eigenlijk van niemand, dus de D van discipline is weer terug: tijdig het groene superontbijt uit de vriezer halen. Morgen dag 2 van de groene revolutie.

30 Dagen groene smoothies

Op een dag kreeg ik post uit BelgiĆ«. Over 30 dagen groene smoothies eten. “Interessant” dacht ik en sleepte het bericht naar de to do-map. Zittend of meer hangend op een zonnestoel in een mooie tuin in Oostenrijk, genietend van al het heerlijks dat ons dagelijks werd voorgeschoteld kon ik me voorstellen dat die groene smoothies iets konden betekenen als eenmaal thuis die kilo’s er weer af moeten.

De post bleef wekenlang veilig in de to do-box. Dat heb je met zo’n box: die loopt vanzelf vol met aktiepunten.

30 Dagen groene smoothies

Eenmaal per week gaat dochterlief naar klassiek ballet. En als het dan gelukt is om haar met strakke balletknot in een vlekkeloos wit pakje op zwarte balletschoentjes tijdig aan de barre te plaatsen, dan is het tijd voor de mapjes to do en to read. In een uur kom ik dan best een eind. Heerlijk. Zo kwam ik begin oktober de smoothies weer tegen. En omdat op sommige dagen die vakantiekilo’s er nog aan zitten, minder brood eten echt een opgave is en de 100% suikervrije dagen het dreigen af te leggen tegen de uitzondering, besloot ik te reageren.

Deze impuls om weer eens kritischer te zijn op wat ik naar binnen werk, komt precies op het juiste moment. Fysiek dan. Praktisch namelijk helemaal niet. Ben veel onderweg met de NS voor gesprekken en altijd als het lunch is sta ik op een station, waar de AH to go toch wel de eet-dienst uitmaakt. Mijn tas is al loodzwaar – naast iPad, een fles water en wat een vrouw nog meer voor wonderlijks meeneemt in haar tasje, weegtĀ Linda ook een hoop :), dus veel animo om nog een tas mee te nemen met salades, dadels en studentenhaver voor nood had ik nog niet. Wellicht iets met de D van Discipline. Als gezond eten door de weeks al lastig is, dan zwijg ik nog maar over het weekend. Heen en weer gerace tussen sportclubs op onmogelijke tijden leiden meestal tot een krentenbol met een kopje thee in de zwemkantine, het meest verantwoorde wat ter plekke te koop is. Dus eens zien wat Katinka van Legally Raw, de mevrouw van de post over de smoothies, voor praktische tips heeft.

Een vrolijke site, filmpjes op YouTube, lekker laagdrempelig en in feestelijk Belgisch legt ze alles uit. Ze werkt gewoon met een blender, dus geen dure slowjuicers nodig. Mmm, jammer, geen drempels so far. Eerst dacht ik 30 dagen alleen maar smoothies? Nou, dan val ik wel af. Maar hoe houd ik dat ga volhouden? Het blijkt te gaan om 1 groene smoothie per dag. Eigenlijk is de bedoeling om de ochtend door te komen met sap en dus maak je ’s ochtends 1,5 liter en drink je dat verdeeld over de ochtend op. Dat gaat veel energie geven en de eerste dagen moet je even wennen aan een gevoel van lichte trek, want de groene sapjes verteren lekker en dus heb je eerder het idee dat je wilt eten. Niet doen, althans niet voor de lunch. Vanaf de lunch eet je gewoon, liefst zonder suiker en zo min mogelijk brood en juist met zoveel mogelijk groente. Klinkt goed. Afgelopen weekend al een grote voorraad courgettepreisoep en tomatensoep gemaakt. Daar is die D van Discipline: koken op zondag voor de hele week. Als je dat eenmaal doet, heb je er een week lang plezier van. Maar dan moet je jezelf wel eerst achter dat fornuis slepen. Doe het, want de beloning is groot! Ten eerste ruikt het lekker in huis, ten tweede ligt er niets meer weg te rotten in de groentenla of daarbuiten en tot slot is er de voldoening dat je zo goed bezig bent geweest.

Tot zover de preek. Aan mezelf. Nu een boodschappenlijst maken voor de smoothies, want selderij, boerenkool, sla en biet heb ik niet in de groentenla liggen. Mango en ananas idem. En dan ’s avonds mixen en matchen: wat zal ik ’s morgens snel klaar zijn!

Van UWV naar ZZP

Het is zover. Na 23 maanden uitkering ben ik nu onvindbaar in de statistieken als werkzoekende. De stroom euro’s was al gehalveerd toen ik mijn baan verloor en nu is het nog overzichtelijker geworden, namelijk 0 euro per maand. Dus op de bank met de flaptop op schoot de financiĆ«n eens bekeken. Wat kan er anders, minder of weg? Als we stoppen met sparen voor huis, auto, vakantie en kinderen en voor 100 euro boodschappen doen per week, dan gaat het lukken.

Van UWV naar ZZP

Dus maandagochtend had ik een mooi lijstje met opzeggingen om na te bellen: de krant, hier en daar een loterij, het KWF en zo nog wat. Dat ging verrassend soepel: niemand drong aan of begon te drammen en met een paar telefoontjes werd het zeer overzichtelijk in mijn online bankierenoverzicht. Best fijn.

Verder met de privĆ©-uitgaven: in mijn agenda zie ik in oktober een afspraak met de schoonheidsspecialiste. Tja. Bezuinigen so far had nog iets abstracts. Goed, die beslissing stel ik uit. Nog tijd genoeg om netjes af te bellen. In de badkamer blijkt mijn crĆØme op en zo nog wat toiletspullen, mijn fiets moet naar de fietsenmaker en mijn laarzen mogen een zooltje. Onderhoud zeg maar dus dat ga ik doen.

Boodschappen doen in tijden van (prijs)oorlog

We hadden bedacht dat boodschappen doen voor 100 euro per week een volgende uitdaging is. Beetje rondgevraagd, maar de eerste reacties waren toch wat bedenkelijk. 100 Euro is best weinig blijkt. En of dat met of zonder tandpasta enz is… Oei. Om te beginnen moet ik op expeditie naar de Lidl. A-merken eruit helpt, dat begrijp ik. Nou ben ik daar nog nooit geweest dus even gevraagd waar die zit. Wijn, bier, vlees en vis lijken mij de duurdere dingen op de boodschappenlijst net als wasmiddel. Vanmorgen dus op stap met de opdracht om voor 100 euro weekboodschappen te doen. Nou is 100 euro een uitdaging, maar 1x in de week naar de winkel ook. Dan moet ik dus vooruitplannen voor 7 dagen wat we eten. Daar ben ik nog niet in getraind. Nog een consequentie hiervan is op = op. Eerlijk gezegd ging ik als de bananen, appels en kaas op waren, gewoon nieuwe kopen. Maar als je vaker in de winkel komt, koop je meer zeggen ze. Het scheelt ook nog eens tijd als je 1x in de week boodschapt. Bedenk me net dat mijn ouders vroeger precies dit deden: op zaterdag grote boodschappen en dat op = op komt me ook ineens vaag bekend voor. Zaterdag en zondag waren topdagen, dan was de koektrommel weer goed gevuld!

B-day

Omdat Rome en Parijs niet op 1 dag zijn gebouwd, laat ik die reis naar Lidl nog even zitten dus vanmorgen naar AH in het dorp. Daar bezorgen ze namelijk de boodschappen thuis voor 1,50 euro en dat is wel handig als je weekboodschappen op de fiets mag doen šŸ™‚

Ik geloof dat ik voornamelijk gebukt heb dit keer want alle euroshopperzaken en goedkopere merken liggen laag. De zilvervliesrijst van Euroshopper kost bijna de helft van het AH eigen merk. De mop is alleen wel dat het 25 minuten gekookt moet worden in plaats van 10. Terwijl ik het in mijn wagentje leg, vraag ik me af wat dan goedkoper is. Verder hoef ik geen wijn, wasmiddel, bier en vergelijk ik prijzen van losse pakjes drinken met literpakken. Die laatste winnen het. Sultana blijft bij AH en wij gaan de merkloze variant proberen. Het blijkt dat appelsap van AH ook zonder suiker is, dus die mag mee in plaats van Appelsientje en zo ga ik verder. Waar ik minuut na minuut blijf staan is het vleesschap. De scharrelkip is niet geleverd. Blijft over biokip en die andere, jeweetwel-kip. Bio kost 9 euro en ik heb 2 keer kip nodig. Wat een dilemma: ik krijg er bijna buikpijn van. Wel, niet, wel niet…. Ik loop nog eens om het schap heen en zo duurt het boodschappen doen langer dan normaal. Door al dat zoeken en vergelijken heb ik ondertussen zin in koffie en ik heb een afspraak. Ik moet nu beslissen en het wordt voor deze keer wel. Wat een dieptepunt. Ik ga me thuis maar eens afvragen of ik vegetarisch ga eten vanaf nu. Dan is dat opgelost.

Om mezelf wat op te vrolijken race ik naar de kaasboer voor echt lekkere kaas en vers gebrande noten. Daarmee komt de totale schade op 76, 34 euro. Doel gehaald. Nou ja, voor nu dan. Zonder verjaardagen, feesten, cadeautjes en extra’s. Eens kijken of ik het echt ga halen om geen boodschappen meer te doen deze week. Ik ga Ecolicious maar eens om tips vragen om binnen budget biologisch te eten. En verder met het zoeken van een baan šŸ™‚

Dag 3 en 4 van de rest van de zomervakantie in de Vinex

Bij het opstaan vanmorgen was het al duidelijk: dit wordt een topvakantiedag! Een strakblauwe lucht verwelkomde ons. De hulp kwam het huis redden en mijn haar werd gered door de kapster, dus rond 13h met volle koeltas op naar het buitenbad. Tja, wat kan ik er verder over zeggen? We troffen Leonoors hartsvriendin Veerle en haar broer Joeri & mama Noor en het werd een superleuke dag. Zwemmen, duiken, van de lage & de hoge duikplank (Karel dan, de held!) en tussen de ijsjes door saltoles van Noor. Bij zo’n stoere moeder steekt mijn ene sprong van de lage duikplank schril af, maar Karel was zeer tevreden met de capriolen van zijn moeder. Noor had beloofd mijn bikini op te duiken in geval van nood en toen durfde ik wel. Bij een eerdere mooie duik (“kijk Karel, zo doe je dat”) was die namelijk niet geheel duikproef gebleken en hing zo ongeveer op mijn knieĆ«n. Na dit alles lekker te laat naar huis om te koken, dus de vriezer ingedoken en die had zowaar nog een heerlijk courgettesoepje voor ons in de aanbieding.

Dag 3 en 4 van de rest van de zomervakantie in de Vinex

Bij thuiskomst vond ik een briefje van UPS. Zou dat mijn gerepareerde iPhone zijn? Ik durfde er bijna niet op te hopen. UPS zou donderdag terugkomen. Maar om de zomervakantie in de Vinex zo aangenaam mogelijk te laten verlopen, had ik die donderdag met zus & neeflief afgesproken in speeltuin Kindervreugd om te picknicken.

speeltuin
speeltuin

Wederom een goeie zet. Karel en Leonoor waren best murw van 2 dagen zwemmen dus onderweg werd het steeds stiller in de auto. Heerlijk, even Sportzomer op Radio 1 luisteren. Tussen de donkere wolken door scheen af en toe de zon en de speeltuin was super en lekker rustig. 1 Minpunt: Karel had zich ernstig verheugd op racen met een quad maar dat zat er vandaag niet in. Ze waren allemaal in de reparatie en de electronica was ook toe aan revisie. Maar goed, na wat boterhammen, drinken en een ijsje was het de speeltuinmedewerkers vergeven. Vergeten niet, dus we komen terug.

Ikea

Om de pret te verhogen togen we langs Ikea. Leonoor heeft wel een bureau maar geen stoel om eraan te zitten en Karels kruk was ineens niet goed genoeg meer. Dat gingen we vandaag oplossen. De bedoeling was om met 1 kruk van 10 euro naar buiten te komen maar dat is mislukt. Het werd 1 witte Ludde voor Leonoor, want die is zo lekker zacht, een mega teddybeer, want die heeft Karel nog niet en naar zijn zeggen was hij gelijk verliefd op beer, 1 rode bureaustoel voor tieners genaamd Jules en 1 wit exemplaar. Beide op wielen en in hoogte verstelbaar, wat geloof ik het meest coole was. Aldus vele tientjes in plaats van eentje lichter naar huis en nu glimmen de stoelen op hun kamers. Eigenlijk moest er friet gegeten worden bij Ikea en als dat niet mocht dan toch zeker langs de Mac, maar daar trapte ik vandaag niet in. Al 2 dagen wilde ik een geweldig uitziende spinazietaart uit de Elle eten maken. And I did. En het was heerlijk. Op naar dag 5 šŸ˜‰

40 dagen zonder suiker

Waar ik het vond geen idee, maar eind vorig jaar gaf ik me op. Voor 40dagenzondersuiker. Een leuke uitdaging dacht ik. Stiekem niet helemaal nieuw voor me want de boeken van Sonja Kimpen, DE Sonja uit BelgiĆ« had ik in de bieb geleend en gelezen. Zij is ook voor suiker uit je dagelijkse voeding. En ze is praktisch en dat spreekt me aan. Ook mag het geen dieet heten, met een dieet houd je namelijk ooit weer op. En dan word je meestal weer dikker….

En nu zitten de 40 dagen er bijna op. Inclusief 1 smokkeldag per week, meestal de zaterdag. Want een wit vers bolletje van de bakker met pure hagelslag, tja, dat is gewoon heerlijk! En dat blijft heerlijk.

Reis

De ontdekkingstocht naar pure producten is een leuke. Je moet wel wat geduld hebben en je fiets klaarzetten, want er komen nieuwe adressen op je boodschappenlijst. Bijvoorbeeld de biologische winkel. Meestal zijn de suikerloze producten duurder, maar dat weegt op tegen de kosten van alle verleidingen die je nu niet mee naar huis neemt. Bij Albert Hein was ik een hoop meer tijd kwijt met het lezen van etiketten en veelal kon het product weer terug in het schap. Want suiker zit werkelijk overal in! Echt onthutsend. Zelfs in goed bruin brood. Waarom? In ham, in super lekkere verse grillworst van de slager, in kipfilet voor op brood, in Tucjes zit ook suiker. Dus de wagen ging vol met groente, fruit, dadels, vijgen, rozijnen, kaas, crackers, pindakaas (Calve naturel), yoghurt en zo nog wat. Boodschappen doen is nu sneller: het meeste mag niet in het wagentje. Best overzichtelijk. En op het wereldwijde web blijkt een legioen aan suikervrije goeroe’s inclusief inspirerende kookboeken. Het is geen dieet maar een lifestyle! Ik ben hip het jaar begonnen, joehoe.

Bevlieging

Deze nieuwe bevlieging (althans dat hoopt het thuisfront) levert gemengde reacties op. Volkoren pasta, volkoren rijst? Mmmm, dat vinden ze niet zo lekker. Maar dat alle witte bolletjes van de bakker voortaan maar door 3 mensen gedeeld hoeft te worden is geen punt. Karel roept nu wel enthousiast “ik mag vast wel een kaasstengel, want daar zit geen suiker in!”

En de hamvraag: val je er ook van af? Sinds ik op suiker ben gaan letten (100% suikervrij red ik niet) ben ik 5 kilo kwijt. Het idee is dat je na 1 jaar beter kunt zeggen hoeveel kilo je kwijt bent geraakt. Maar naast kilootjes die er best af mogen is het ook fijn om van die enorme suikerdips af te zijn. En het (te) volle gevoel na het eten, dat mis ik ook niet. Wel mijn chocolaatje bij de koffie. Die mis ik wel. Dus die mag in het weekend en dan niet de suikervrije (bleh) maar gewoon superchocolade, liefst puur.

Aftellen dus, nog maar 3 dagen. Eens kijken of ik de tips, recepten en de bemoedigende verhalen van mijn nieuwe zondersuikervrienden ga missen.

Eva Solo

Wat een beauty niet? Eva solo black. Vandaag gekregenĀ en tot mijn pret heel en wel, vergezeld van superlekkere thee van Betjeman & Barton uit Den Haag.

Net de pouchkinethee gezet, heerlijk. Met dekentje op de bank, thee en een stukje Bonbonbloc puur met nootjes! Het weekend kan beginnen. Hopelijk knap ik nu echt op, want de hele week kwam ik niet verder dan mijn bed šŸ™ Er heerst hier in het dorp weer een virus en uiteraard klopt die als eerste bij mij aan.

Afgelopen week bracht ik de ochtend meestal slapend door en tegen half 12 vond ik het mooi geweest. Naar de douche gesleept en dan terug in bed met de flaptop. Even kijken hoe het met de buitenwereld gaat. Ik heb in ieder geval een mooi seminar gemist op ING House. In plaats daarvan ging ik op zoek naar interieurzaken online. Op Twitter kijken naar tips en dat leverde leuke dingen op. Bijv .dat Piet Boon wel op Twitter zit, maar zelf niemand volgt. Nou ja, 1 dan: Youp van ’t Hek. Apart. Een paar sites die ik vanuit mijn bed surfend tegenkwam:Ā Bloesems Blog, Liever en Wonenonline. Genoeg om even zoet mee te zijn en ondertussen is de thee allang op!

 

Pop

Flesje blauwe POP op tafel. Champagne van Pommery, heerlijk! Want nix aan Valentijn gedaan gisteren, dus proosten we vandaag op liefde. En op dat W. weer terug is van wintersport met de mannen, op een hele mooie opdracht die hij vandaag binnenhaalde, op onze leuke & lieve kinderen enz. En op donderdag a.s.. Dat het een beetje mee mag vallen. Dan mag ik me in het ziekenhuis melden. Alweer. Ik heb echt van elk ziekenhuis in Utrecht eo een ponskaart.We kunnen er hier makkelijk mee kwartetten. Dat dat nog bestaat trouwens, een ponskaart. Maar goed, verder is er weinig lolligs aan ziekenhuizen. Meestal kost het een hoop tijd. Wachten is daar uitgevonden. Met vieze koffie als je geluk hebt en met beduimelde blaadjes. Gelukkig kan je met je telefoon een hoop tijd doden, ook al zou dat alle apparaten in het ziekenhuis storen.

Maar a.s. donderdag. Dan gaat de KNO-arts prikken en verdoven en kijken. Iets met dikke naalden en de rest weet ik niet meer, want toen zat ik al te hard te huilen. Dus kreeg ik een recept voor een kalmerend (paarden)middel. Mag onder geen beding rijden. Dat treft, dat was ik namelijk ook zeker niet van plan. Ben ik veel te zielig voor. Het verdoven duurt het langst zei de arts, maar echt, de prikaktie zelf is zo gepiept. Volgens de assistente valt het echt mee. Op mijn vraag of ze het zelf wel eens had ervaren, flapte ze eruit “Gelukkig niet!”. Eh, bedankt. Denk ik.

Niet echt gerustgesteld ging ik naar huis. En wel met bus 6. Van Utrecht Overvecht naar het centraal station in Utrecht. In plat Utregs was me uitgelegd dat dit het snelst was, alle andere buslijnen zouden een sightseeing Overvecht inhouden van minstens 15 minuten. Nou heb ik toch lang in Utrecht gewoond, maar waar deze bus langskwam was nieuw voor mij. Keek mijn ogen uit. Pas bij de Oudenoord begon ik wat te herkennen: mijn oude buurtje. Al met al deed ik er meer dan een uur over om van Overvecht naar onze villa in Houten te komen, maar goed. 10 Minuten te laat bij het overblijven, maar dat merken die kinderen toch niet. Dat schreeuwt en praat met volle mond door elkaar heen dat het een lieve lust is. Dus gauw in de regen lekker buiten spelen. Overblijfmoeder N. vroeg vanonder haar capuchon hoe het met me was en omdat het toch al regende hield ik het niet helemaal droog. Ach, ze had die ochtend ook al meegehuild met haar vriendin dus mijn tranen konden er wel bij. Zo’n maandag was het dus. En nu aan de sjampoepel. En als een gek leuke dingen plannen. Saunadate met E, check. Saunadate met R., check. Even de oppas vragen voor 4 zaterdagen en een bruiloft. Dan heb ik wat om naar uit te kijken donderdag in de wachtkamer.

En als je ook die heerlijke blauwe POP wilt, haast je dan naar Gall&Gall alwaar ze in de aanbieding zijn.

Jamie Oliver 30 minuten

Eind november 2010 vol goede moed een prachtig cadeau voor W. besteld. Het kookboek van Jamie O. : 30 minuten, netjes ingepakt, gedicht erbij. Ik wou het bijna zelf krijgen. Zondagavond 5 december was het zover: uitpakken! Beleefdheidshalve heeft W. door het boek gebladerd, bij 1 recept “Lekker!” geroepen en sindsdien staat het boek netjes te pronken in de keuken. Er naar omkijken doet hij niet meer. Iedere dinsdag is papadag (vies woord, maar dan weet je wat ik bedoel) en de bedoeling was dat W. vanaf 2011 fijns iets heerlijks op tafel tovert. En als het lukt iets gezonds, iets dat niet uit 1. een frituur komt, 2. pizza met salami heet en 3. stokbrood uit de oven is of 4. een ingevroren heerlijke door mijzelf gemaakte maaltijd is. Sterker nog, van heden is W. ook op donderdag de man die de kinders uit school mag halen. Dus dat kookboek komt wel uit in 2011 dacht ik zo.

Gisteren, donderdag. Telefoon: man uit auto met 3 joelende kinderen achterin. Niet te verstaan, ik meende het woord friet te horen. Vast niet. Nog een poging per telefoon: of ik langs de friettent wou gaan. “Of nee laat maar , ik rijd er net zelf langs”. Vette mazzel. Even later hobbelt dochterlief binnen met een lekker riekende tas met het geheim dat er wel voor 10 mensen frietjes in zitten. En alleen onze buurjongen bleef eten. Voordeel van dit diner: geen rommel, geen vol aanrecht en binnen 10 minuten klaar met eten. Oh ja, en geen gezeur aan tafel. Dat moet gezegd. Geen onvertogen woord, geen onderhandelingen, geen beloningen voor het eten en proeven van groente of vis, niemand hoefde op de trap.

Dat was de eerste schoolweek van dit jaar. Wie weet moeten we allemaal nog even wennen aan het schema en de kokerij. Voor a.s. week heb ik het volgende bedacht.

Het weekmenu:

vanavond: stoofpot met rijst en boontjes (voor Karel)
morgen: nasi goreng met alles erop en eraan!
zondag: vispakketjes, aardappeltjes uit de oven a la Jamie O., sla en spinazie
maandag: gehaktballen! Jawel, het gaat gebeuren
dinsdag: rooie saus by WME
woensdag: P&P
donderdag: pasta met zalm & courgette
vrijdag: nieuwe ronden, nieuwe kansen

En nou ben ik benieuwd. Dinsdag is al niet helemaal eerlijk, want dan neemt W. superlekkere Bolognesesaus oftewel rooie saus uit de vriezer. Beetje spijbelen. Dus ik kijk uit naar donderdag. En dan zet ik volgende week weer boerenkool op het menu want dat maakt ie dan weer wel. Met jus. En met een beetje geluk helemaal biologisch. Toch heb ik zo’n vaag vermoeden dat het kookboek van Jamie O. wel tot 2015 meekan. Of tot 2020.