30 Dagen groene smoothies dag 1

Daar sta je dan. Voor (of achter?) een aanrecht vol met groente en 1 banaan. De Magimix in de aanslag, dus daar gaat ie dan: 200 gram boerenkool en 2 glazen water eerst blenden. Zegt het recept. De Magimix zit vol, maar als ik hem aanzet is er binnen een minuut een prachtig groene soep waar -gelukkig- nog wat bijkan. Dus 1 avocado, 2 takken bleekselderij, die ene banaan en 2 groene appels erbij en verder blenden. Wauw, best veel sap. Nog wel wat dik om te drinken, maar dat leng ik morgenochtend wel aan met water. Tip van Katinka šŸ™‚

30 Dagen groene smoothies dag 1

Alles in de koelkast en naar bed. Bij het ontbijt de volgende ochtend ben ik 20 minuten eerder klaar dan normaal! Dat is echt een supervoordeel. Na 1 groot glas groene smurrie volgens mijn huisgenoten (iewwww! Wat heb jij nou?) op naar school. Eenmaal thuis voel ik rond half 10 een lichte hoofdpijn opkomen. Echt honger heb ik niet maar ik neem toch een tweede glas supersmoothie. Deze is al gelijk voor gevorderden zeiden de recepten voor smoothie met boerenkool, maar hij is lekker fris en inderdaad niet erg zoet. Veel recepten van Legally Raw (en anderen) zijn met spinazie. Maar tot mijn verbazing was het vak spinazie bij de supermarkt leeg. Er hing zelfs een bordje dat in verband met de weersomstandigheden men niet weet wanneer spinazie weer leverbaar is. Zou het te warm zijn?

Hoofdpijn, cappuccino en lunch

Om kwart voor 1 ben ik weer thuis van weggeweest, dus tijd voor lunch. Ik heb trek maar niet meer dan anders. En de hoofdpijn is weer weggegaan. Maar dat kan ook komen door de cappuccino šŸ™‚ Morgen weer een smoothie als ontbijt. Namelijk dezelfde als vanmorgen. SuperefficiĆ«nt! Het was zoveel, genoeg voor 2 ontbijtjes. Op het wereldwijdeweb zocht ik naar bewaartips voor smoothies, maar online verschillen de meningen zeer. Bij de een moet een groen sapje binnen 15 minuten opgedronken worden en bij een ander mag invriezen ook. Maar ontdooien in de magnetron mag eigenlijk van niemand, dus de D van discipline is weer terug: tijdig het groene superontbijt uit de vriezer halen. Morgen dag 2 van de groene revolutie.

30 Dagen groene smoothies

Op een dag kreeg ik post uit BelgiĆ«. Over 30 dagen groene smoothies eten. “Interessant” dacht ik en sleepte het bericht naar de to do-map. Zittend of meer hangend op een zonnestoel in een mooie tuin in Oostenrijk, genietend van al het heerlijks dat ons dagelijks werd voorgeschoteld kon ik me voorstellen dat die groene smoothies iets konden betekenen als eenmaal thuis die kilo’s er weer af moeten.

De post bleef wekenlang veilig in de to do-box. Dat heb je met zo’n box: die loopt vanzelf vol met aktiepunten.

30 Dagen groene smoothies

Eenmaal per week gaat dochterlief naar klassiek ballet. En als het dan gelukt is om haar met strakke balletknot in een vlekkeloos wit pakje op zwarte balletschoentjes tijdig aan de barre te plaatsen, dan is het tijd voor de mapjes to do en to read. In een uur kom ik dan best een eind. Heerlijk. Zo kwam ik begin oktober de smoothies weer tegen. En omdat op sommige dagen die vakantiekilo’s er nog aan zitten, minder brood eten echt een opgave is en de 100% suikervrije dagen het dreigen af te leggen tegen de uitzondering, besloot ik te reageren.

Deze impuls om weer eens kritischer te zijn op wat ik naar binnen werk, komt precies op het juiste moment. Fysiek dan. Praktisch namelijk helemaal niet. Ben veel onderweg met de NS voor gesprekken en altijd als het lunch is sta ik op een station, waar de AH to go toch wel de eet-dienst uitmaakt. Mijn tas is al loodzwaar – naast iPad, een fles water en wat een vrouw nog meer voor wonderlijks meeneemt in haar tasje, weegtĀ Linda ook een hoop :), dus veel animo om nog een tas mee te nemen met salades, dadels en studentenhaver voor nood had ik nog niet. Wellicht iets met de D van Discipline. Als gezond eten door de weeks al lastig is, dan zwijg ik nog maar over het weekend. Heen en weer gerace tussen sportclubs op onmogelijke tijden leiden meestal tot een krentenbol met een kopje thee in de zwemkantine, het meest verantwoorde wat ter plekke te koop is. Dus eens zien wat Katinka van Legally Raw, de mevrouw van de post over de smoothies, voor praktische tips heeft.

Een vrolijke site, filmpjes op YouTube, lekker laagdrempelig en in feestelijk Belgisch legt ze alles uit. Ze werkt gewoon met een blender, dus geen dure slowjuicers nodig. Mmm, jammer, geen drempels so far. Eerst dacht ik 30 dagen alleen maar smoothies? Nou, dan val ik wel af. Maar hoe houd ik dat ga volhouden? Het blijkt te gaan om 1 groene smoothie per dag. Eigenlijk is de bedoeling om de ochtend door te komen met sap en dus maak je ’s ochtends 1,5 liter en drink je dat verdeeld over de ochtend op. Dat gaat veel energie geven en de eerste dagen moet je even wennen aan een gevoel van lichte trek, want de groene sapjes verteren lekker en dus heb je eerder het idee dat je wilt eten. Niet doen, althans niet voor de lunch. Vanaf de lunch eet je gewoon, liefst zonder suiker en zo min mogelijk brood en juist met zoveel mogelijk groente. Klinkt goed. Afgelopen weekend al een grote voorraad courgettepreisoep en tomatensoep gemaakt. Daar is die D van Discipline: koken op zondag voor de hele week. Als je dat eenmaal doet, heb je er een week lang plezier van. Maar dan moet je jezelf wel eerst achter dat fornuis slepen. Doe het, want de beloning is groot! Ten eerste ruikt het lekker in huis, ten tweede ligt er niets meer weg te rotten in de groentenla of daarbuiten en tot slot is er de voldoening dat je zo goed bezig bent geweest.

Tot zover de preek. Aan mezelf. Nu een boodschappenlijst maken voor de smoothies, want selderij, boerenkool, sla en biet heb ik niet in de groentenla liggen. Mango en ananas idem. En dan ’s avonds mixen en matchen: wat zal ik ’s morgens snel klaar zijn!

Valentijnsdag

Op Valentijnsdag kreeg ik chocolade in alle soorten & maten onder het motto “40dagenMETsuiker”. Jammie! Tussen de cadeaus zat ook deze chocolade. Dit had mijn liefje (die niet altijd even enthousiast is over het suikervrije eten en af en toe vreest dat ik doorsla) samen met Karel (een chocola-addict eerste klas) bij de Bijenkorf gevonden. Suikervrij! Beter nog: fairtrade en met stevia. Wauw! Wat een vondst. Al die 40 dagen zonder suiker niets gevonden dat suikervrij was behalve Lovechoc. En hoewel de verhalen lovend zijn, vind ik het niet echt lekker. Het is na 40 dagen nog niet op dus dan weet je genoeg.

Stil

Maar deze chocola is heerlijk!Ā Dus op zoek naar meer informatie, meer smaken en of ik het ook in ons dorp kan kopen. Tik Chokay in bij Google en? Het wordt stil. Zelfs de site van Chokay komt niet bovendrijven. Als je die toch vindt, kan je nergens op klikken, zelfs niet op contact. Er staan wel tig zeer verleidelijke verpakkingen op, maar kopen? Helaas.

Bio or not bio?

Gisteren bij de biologische winkel ook op jacht naar suikervrije chocolade. En die hebben ze wel, maar Chokay niet. Dom van me: het is wel supervoedsel maar niet biologisch… Best lastig zo, verantwoord eten. Bij AH stond ik ook voor een malle keus: chocopasta biologisch of fairtrade. Allebei in 1 potje hebben ze niet. Je moet kiezen. Best maf eigenlijk.

Gelukkig is het nu Krokusvakantie en kan ik geheel legaal een leuk uitje creƫren op jacht naar de Chokayrepen. Met de kinderen in de trein op expeditie naar de Bijenkorf. Ik neem een grote tas mee!

 

40 dagen zonder suiker

Waar ik het vond geen idee, maar eind vorig jaar gaf ik me op. Voor 40dagenzondersuiker. Een leuke uitdaging dacht ik. Stiekem niet helemaal nieuw voor me want de boeken van Sonja Kimpen, DE Sonja uit BelgiĆ« had ik in de bieb geleend en gelezen. Zij is ook voor suiker uit je dagelijkse voeding. En ze is praktisch en dat spreekt me aan. Ook mag het geen dieet heten, met een dieet houd je namelijk ooit weer op. En dan word je meestal weer dikker….

En nu zitten de 40 dagen er bijna op. Inclusief 1 smokkeldag per week, meestal de zaterdag. Want een wit vers bolletje van de bakker met pure hagelslag, tja, dat is gewoon heerlijk! En dat blijft heerlijk.

Reis

De ontdekkingstocht naar pure producten is een leuke. Je moet wel wat geduld hebben en je fiets klaarzetten, want er komen nieuwe adressen op je boodschappenlijst. Bijvoorbeeld de biologische winkel. Meestal zijn de suikerloze producten duurder, maar dat weegt op tegen de kosten van alle verleidingen die je nu niet mee naar huis neemt. Bij Albert Hein was ik een hoop meer tijd kwijt met het lezen van etiketten en veelal kon het product weer terug in het schap. Want suiker zit werkelijk overal in! Echt onthutsend. Zelfs in goed bruin brood. Waarom? In ham, in super lekkere verse grillworst van de slager, in kipfilet voor op brood, in Tucjes zit ook suiker. Dus de wagen ging vol met groente, fruit, dadels, vijgen, rozijnen, kaas, crackers, pindakaas (Calve naturel), yoghurt en zo nog wat. Boodschappen doen is nu sneller: het meeste mag niet in het wagentje. Best overzichtelijk. En op het wereldwijde web blijkt een legioen aan suikervrije goeroe’s inclusief inspirerende kookboeken. Het is geen dieet maar een lifestyle! Ik ben hip het jaar begonnen, joehoe.

Bevlieging

Deze nieuwe bevlieging (althans dat hoopt het thuisfront) levert gemengde reacties op. Volkoren pasta, volkoren rijst? Mmmm, dat vinden ze niet zo lekker. Maar dat alle witte bolletjes van de bakker voortaan maar door 3 mensen gedeeld hoeft te worden is geen punt. Karel roept nu wel enthousiast “ik mag vast wel een kaasstengel, want daar zit geen suiker in!”

En de hamvraag: val je er ook van af? Sinds ik op suiker ben gaan letten (100% suikervrij red ik niet) ben ik 5 kilo kwijt. Het idee is dat je na 1 jaar beter kunt zeggen hoeveel kilo je kwijt bent geraakt. Maar naast kilootjes die er best af mogen is het ook fijn om van die enorme suikerdips af te zijn. En het (te) volle gevoel na het eten, dat mis ik ook niet. Wel mijn chocolaatje bij de koffie. Die mis ik wel. Dus die mag in het weekend en dan niet de suikervrije (bleh) maar gewoon superchocolade, liefst puur.

Aftellen dus, nog maar 3 dagen. Eens kijken of ik de tips, recepten en de bemoedigende verhalen van mijn nieuwe zondersuikervrienden ga missen.

Het volgende weekend

Dat was dus afgelopen weekend. Ik kan er weinig over zeggen. Want ik was high. Lekker afwezig? Nou niet bepaald. High van de antibiotica en een of andere pijnstiller. Sterk spul en zondagmorgen lazen we de bijsluiter maar eens helemaal door. Het hoofdstuk bijwerkingen had ik kunnen schrijven, van misselijk tot hartkloppingen en de laatste was een zeldzaam gevalletje: opgezwollen slijmvliezen. Toen ik wakker werd, kreeg ik mijn ogen niet open en dat kwam niet door de felle zon of het schitterende ontbijt op bed. W. ging op zoek naar dokters die op zondag werken en zo zaten we om 10h bij de weekendarts en om 11h bij de KNO-arts in de wachtrij inclusief tasje om te blijven. Zwemles van K. viel in het water en enigszins ontdaan zaten we daar fijn te wachten. Zondagochtendtafereel in het Anthonius Ziekenhuis in Nieuwegein, best interessant, maar het ging vervelen. Goed, rond 12h was de arts gearriveerd en hij was opgelucht. Het was niet wat hij dacht en ik hoefde niet te blijven. Dat heet ook goed nieuws. Minder goed vond ik het dat hij niet precies weet wat ik heb. Met volle tassen nieuwe pillen en instructies op naar huis. Eigen bed rules! Dat wel. En nu die verdovende rommel is uitgewerkt, kan ik weer praten, denken, zelfs een beetje opstaan zonder misselijk te worden.

Moest wel vandaag ff terug, naar het Overvechtse deel van Anthonius. Wel een geinig ziekenhuis eigenlijk. Lekker overzichtelijk, nix zoeken of ver weg of verdwalen, geen achterlijke parkeertarieven, plek op het parkeerterrein en een werkende koffieautomaat. Patienten blij en zo’n koffiegeur geeft echt een ander sfeertje in de wachtruimtes. Het proces: even wachten, ponskaartje maken (echt, bestaat nog!), even wachten, wachtruimte zoeken, wachten, naar de wc voor de 3 maal daagse pillenseance, wachten, met de arts praten, naar de rontgenafdeling, melden, even wachten, foto maken, even wachten of ie goed is, ja gelukt, fijn, terug naar de arts, aardige man, en vlot in de afhandeling, nog even wachten, nieuwe afspraak over 3 weken. En de kuur afmaken. Wanneer die bal in mijn gezicht weggezwollen zal zijn weet hij niet. Het komt wel goed, dat wel. Met dat nieuws op naar huis, frisse wind door huis, schoon bed en met pillen lekker slapen. Op naar herstel. Want dat heeft hij me beloofd. Wel jammer dat ik allerlei leuks heb gemist en deze week ga missen.

Wat een weekend. Niet echt een aanbeveling vrees ik. Eerste wat ik doe als ik weer op de been ben: leuke dingen boeken!