Flitsen uit het verleden: hoe het parvo-virus mijn zwangerschap overnam

“Bereid u zich voor om afscheid te nemen”. De gynaecoloog zet snel het echo-apparaat uit en lijkt in paniek. Het wordt koud in de onderzoekskamer. Ze veegt de gel van mijn buik en ik trek mijn zwangerschapsjurk recht. Wat bedoelt u vraag ik onnozel. “Het ziet er slecht uit met de baby, ik weet niet wat er aan de hand is, maar u moet u op het ergste voor bereiden.” In mijn hoofd wordt het leeg.

 

Lees verder Flitsen uit het verleden: hoe het parvo-virus mijn zwangerschap overnam

Franse opvoeding

Na bijna 2 weken op een Franse camping moet ik mijn beeld van de opvoedskills van Fransen bijstellen. Franse opvoeding houdt blijkbaar in dat je kinderen uren wakker houdt omdat pa en ma de paella-avond willen bijwonen of 1 van de andere spectacles. Huilend en gillend van de moeheid stort een jongetje zich ter aarde, maar de oudelui trekken zich er niets van aan. Sommige zeggen zelf dat ze moe zijn en naar bed willen, maar pa en moe drinken toch echt eerst de wijn (geen glas maar een fles) op en steken rustig nog een sigaret op. Het is 21 uur en ik heb het over kinderen van 2, 1 of jonger. Gisteren was er disco bij het zwembad tot 22 uur des avonds. Menig ouderpaar gaat er om half 10 naar toe met hun kinders. Die huilend en spenen wegsmijtend in de buggy mee moeten.

Lees verder Franse opvoeding

De Waterman als kind

Dit kwam ik net in mijn mailbox tegen. Herkenbaar! Ik zal het printen en boven mijn bed hangen. Was me er niet van bewust dat ons woelwatertje zo treffend door zijn sterrenbeeld beschreven wordt.

De Waterman als kind

Het Waterman-kind is een kleine wervelwind, altijd onrustig en opgewonden zorgt hij vaak voor verrassingen. Hij heeft altijd spontaan nieuwe idëeen, waarmee hij zijn ouders razend maakt. Ouders moeten zich niet uitgedaagd voelen, het zijn de fantasie en de creativiteit van de kleine Waterman, die hij wil realizeren. Al vroeg wil hij de wereld op eigen houtje ontdekken. Daar heeft hij de grootst mogelijke vrijheid voor nodig. Als ouders proberen de avontuurtjes van de kleine Waterman te beperken of te verbieden zult u daarmee een ware terrorist thuis hebben zitten. U moet enige vaardigheden bezitten want vrienden zijn heel belangrijk voor hem. En tussen de regels door leert hij ook een beetje afstand te bewaren.

En nu eens opzoeken wat voor sterrenbeeld dochterlief is.

Blessuretijd

Gisteravond was mijn eerste zwemles. Karel hoopt dat ik mijn A-diploma ga halen want die heb ik niet. Aan zwemles had ik vroeger best een hekel en ik heb het gepresteerd om 2 jaar in het zogeheten pierenbad te blijven. Veilig met drijvers om mijn buik en armen, altijd de bodem binnen bereik en ver weg van die enge haak van de zwemheks. Wel jammer dat je toen nog een diploma op je badpak moest hebben om aan te tonen dat je inderdaad A (of meer) had gehaald en ik vervolgens op kinderfeestjes steevast uit het bad werd gevist. Geen diploma, dus 1,5 uur aan de kant wachten tot het feest afgelopen was. Zwemmen kon ik wel, dat had ik geleerd in Frankrijk. Vier weken vakantie in de zon aan een zwembad doen wonderen, maar tovert geen A op je badpak.

Zwemmen en pedagogiek: een handige combinatie

Na jaren alle zwembaden (vooral binnen) gemeden te hebben, zitten we nu wekelijks uren in die warme chloorwalm de prestaties van zoon- en dochterlief te bewonderen. Karel haalde onlangs zijn C-diploma en dat was een prestatie van formaat. Al was het maar omdat hij zich al 2 weken ’s avonds voor het slapen gaan grote, nee, GROTE zorgen maakte. Ik moest de zwemjuf maar vast afbellen, want hij zou het zeker niet halen. Naarmate de datum van het afzwemmen dichterbij kwam werd Karel witter en vasthoudender in zijn “ik ga niet, want ik haal het toch niet”. Nu is Karel altijd wel te paaien met een cadeau of frietjes eten bij de Mac maar dat maakte deze keer niets uit. “Ik hoef niet over een cadeau na te denken, want ik haal het niet”. Toen hij ook bijna niet meer wilde eten, begon ik bijna te twijfelen of we hem dit strafkamp wel aan konden doen. De donderdag des (on)heils brak aan. We hadden alle pedagogiek op hem toegepast dus nu was ik door mijn tekst heen. Hij ook en hij kon alleen maar huilen. Zo heel stil en heel hard. Dat ging dwars door mijn harde buitenkant mijn hart in. Na knuffel 103 en wat lieve woorden me losgemaakt van dit spichtige kereltje in zwembroek en hem bij de juf gezet. Weglopen voor gevorderden, maar ik hoopte dat de eerste plons in het water de helft van zijn stress zou doen verdwijnen. Daar leek het wel op. Totdat de badjuf het gat in het zwembad hangt. Het gat, daar zat het probleem, want die 9 meter onder water dat is heel ver. “En jij kunt dat ook niet mama”. Ik ben niet blijven kijken en dacht ik zie het wel om half 6.

In the pocket

Het werd vanzelf half 6 en met alle ouders zaten we langs de kant van het bad. Eerst met kleren aan koprollend het water in, trappelen en zwemmen, iets met over een mat, ergens onderdoor enz. Het leek wel een circusopleiding. Afijn, het moment supreme was daar. Een 1,30 meter lang en 26 kilo licht jongetje buigt voorover op het startblok en wacht tot de badjuf met haar lage stem “Karel!” door het bad galmt. Ik heb hem niet eerder zich zo zien concentreren en hij nam de grootste hap lucht die hij kon. Om vervolgens in 1 x als een vis die 9 meter af te leggen, ogenschijnlijk moeiteloos. Bij het bovenkomen riep hij “Yes!” en de rest van het afzwemmen kon je hem herkennen aan een grimas van oor tot oor. Ik wist niet of ik boos moest worden of blij. Dat laatste won. De kanjer. Hieronder The Movie.

Karel zwemt door het gat op weg naar C

Blessuretijd: van hardlopen naar zwemmen

Mijn hardloopcarrière zit even in een dip: pijn in mijn linkerknie als ik een stevig stukje ga trainen. Niemand weet wat er precies is, maar nieuwe schoenen, fysio, stoppen en weer rustig opbouwen, niets hielp. Zo’n blessuretijd is niets voor mij. Hardlopen is geweldig als je een uurtje kan rennen en dan zeer voldaan thuiskomt. Maar je iedere keer in het pak hijsen en dan na 10 minuten hinkelend naar huis, maakte mij niet blij. Misschien was zwemmen een idee? En dat was dus gisteren.

Met sportbadpak, badmuts (echt!) en bril toog ik naar het gemeentelijk bad in het dorp. Geweldig vond ik het. Een jonge zwemgod legt uit hoe de borstcrawl gaat, maar eerst mogen we inzwemmen. Een baantje of 8. Pardon? U zei 8 banen inzwemmen? Dat is voor mij de hele training. Alle beginnelingen zitten in baan 1 dus na 8 banen hijgen we gezamenlijk uit. Daarna vliegt de tijd. En ik vlieg door het water. Althans de eerste 10 meter daarna ben ik de slag en de tel steeds kwijt. Om de drie slagen ademhalen, links en rechts afwisselen, zoiets. En in baan 2 racen de gevorderden heen en weer inclusief keren. Prachtig. Na 45 minuten zit het erop en hebben we 20 banen gedaan. En de buren 70… way to go. Volgende week weer trainen. Zo kom ik mijn blessuretijd lekker door tot ik weer kan hollen met de meisjes op woensdagmorgen.

P.S. Het goede nieuws is dat grote mensen ook hun C-diploma kunnen halen. Maar dat heb ik Karel nog niet verteld.

Naar de kermis

Beloofd zei ik. Dinsdag gaan we naar de kermis. “Mooi” zegt Karel, “dan neem ik al mijn geld mee”. Dinsdagmiddag breekt aan. De regen is opgehouden en als we bijna thuis zijn horen we achter ons een klap. Een vrouw ligt op het asfalt heel stil en kijkt angstig. Haar fiets ligt deels over haar heen. Omstanders manen haar niet te bewegen en leggen een jas onder haar hoofd. Wat er is gebeurd geen idee, maar ik bel 112 en vraag om een ambulance. Tussen alle omstanders die met dekens en goede bedoelingen aan komen begin ik me nu echt overbodig te voelen dus gaan we naar huis. Voor de derde keer zeg ik de helpende handen en het slachtoffer dat de ambulance elk moment kan komen maar ze reageren niet. Toch komt het goed lijkt me.

Naar de kermis

De kermis wacht en beloofd is beloofd. Op de fiets bespreken Leonoor en Karel hoe ze gaan winnen bij blik gooien en eendjes vissen. De eerste kraam die we tegenkomen is die van de suikerpin. Op dringend verzoek van beide koters heb ik kortingsbonnen uitgeknipt, ook 1 voor deze roze rotzooi. Alleen blijkt dat de korting geldt voor de allergrootste spin van suiker. Ik stop de bon gauw weg. Met 2 blije kinders loop ik de kermis op. Dat duurt niet lang: omdat Karel onverwacht enthousiast stopt voor de blikken gooi-tent, hangt er ineens een hoop suikerspin aan zijn nieuwe jas. Om precies te zijn aan de (nep)bontkraag. En Leonoor kijkt naar een treurig restje op haar stokje. Omdat Karel op en neer springt en niets hoort door de gezellige herrie die bij kermis hoort is er weinig verschil meer tussen de bontkraag en de suikerspin. Om een lang verhaal kort te maken: alles zit onder en je krijgt die kleefzooi met geen mogelijkheid van handen, wangen, neuzen, laat staan jassen af. Ik posteer K&L voor het Kruidvat en race naar binnen. Snoetenpoetsers doen wonderen. Mazzel voor de kermis en de kinderen want ik zat al bijna op de fiets richting huis.
Opgefrist naar het blikken gooien. Dat levert een prijs op. Door naar de attracties. Bij de wildste rolt net een klasgenote van Karel naar buiten met haar vader die duizelig is en er niet meer in gaat. Zij straalt van oor tot oor.

Poliep

We staan voor een geinig uitziende attractie. Naast de draaimolen (voor baby’s zo leer ik) en achter die hele wilde. Leonoor wil er in en zo geschiedt. In een vrolijke geel, ja wat is het eigenlijk, karretje wachten we. Het begint rustig, leuk rondjes draaien en zwaaien naar Karel die “echt niet in zo’n ding gaat”. Nu zie ik dat het ding Polyp heet. Wat een naam. Veel tijd om dat tot me door te laten dringen heb ik niet want  dan breekt de hel los. We worden keihard rondgedraaid en heen en weer geschut, het karretje rammelt vervaarlijk en ik heb geen idee waar ik heen zal kijken. Leonoor gilt de hele boel bij elkaar, ze vliegt er bijna uit en dreigt met overgeven. Ik kan mezelf nauwelijks in het karretje houden en vlieg alle kanten op. Naast mij huilt en smeekt mijn dochter dat dit stopt. En dat ze nooit meer wil. Geen noodknop te bekennen, niemand hoort of doet iets en de attractie zet nog een tandje bij. Jezus, het kan nog sneller en nu valt t karretje ook nog af en toe, beetje rook erbij en de scène is compleet. “Vonden jullie het leuk?” Karel heeft niets van ons geschreeuw gehoord… 10 Minuten zaten we na te trillen op een bankje. Toen was het tijd om het overgebleven kaartje weg te geven. Voor 2 euro kun je iemand het leven goed zuur maken. Helaas kwam ik niemand tegen waar ik nog iets mee te vereffenen had. En mijn kinderen ook niet.

Munten

Toen we weer recht konden lopen en de vlekken voor mijn ogen verdwenen waren moest en zouden we naar de muntenmachine. Geen idee van het bestaan laat staan het nut ervan, maar het heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op kinderen met zakgeld. Voor 5 euro kochten ze allebei 45 munten en die gooi je in een apparaat met nog veel meer munten. De pret was groot als er een soort jackpot viel. Dan rammelden de munten eruit en als je geluk hebt ook nog fiches. Voor punten, knuffels of voor nog meer munten. Dit vonden ze prachtig. Naast ons stond een man die voor een vermogen erin smeet en dus ook veel oogstte. Het gerinkel was niet van de lucht en Karel kreeg van hem een net gewonnen sleutelhanger. Waar die man voor speelde was me een raadsel. Het prijzenhok zag er smoezelig uit en er zat echt niets bij dat op Apple leek. Karel beweerde later dat er een Wii te winnen was, maar de doos was dan vast leeg. Nog even touwtje trekken op weg naar de fiets en heel voorbeeldig deden ze samen met de laatst 3 euro die ik aan dit feest ging besteden. Leonoor mocht aan de touwtjes trekken en Karel zou het cadeau uitzoeken. Hij koos een bal, zij de kleur. Huppelend naar huis met hun aanwinsten, 1 op te knappen jas en 2 lege portemonnees. Thuis zet ik het liedje van Brigitte Kaandorp op: Kermis

Back2school: hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex?

En dan, ineens, is het zover: de zomervakantie is voorbij. 6 Weken zijn voorbij gevlogen en mijn ene kind wil graag naar school en mijn andere kind juist niet. Maar ik doe stiekem al een vreugdedansje. En die doe ik maandagmorgen om 9 uur, als ik helemaal alleen in een opgeruimd en stil huis ben nog eens. Met liefde maak ik zondagavond de 10 uurtjes en de lunchtrommels klaar. Dit schooljaar begint het continuerooster, ook iets waar ik me al jaren op heb verheugd. Elke dag tot 14.15h naar school. Dus geen gejakker meer om woensdags om half 12 op het schoolplein te staan. Een halve dag school heette dat. Nou, voor mij betekende het eerder na de hardlooples naar huis racen, een glas water achterover kiepen en tijd om te douchen of koffie te drinken was er niet, dus met rood hoofd en bezwete hardloopkleding naar het schoolplein. Om daar allerlei tassen en verhalen in mijn handen geduwd te krijgen en meegesleurd te worden in onderhandelingen: wie speelt met wie en waar. Niet zelden eindigde dit in tranen. Of omdat er van alles niet kon of wel beloofd was door 5-jarigen of omdat er 2 kinderen aan je staan te trekken om simultaan te onderhandelen. En als stereo bieden & loven niet werkt, heb jij het gedaan. En dan zet de 5-jarige een keel op en de 7-jarige is boos. Heel boos.

Back2school: hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex?

Dag 11 t/m 21 van hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex waren bewogen. Eerst leuk bewogen en later iets minder. Op dag 11 gingen we als verrassing met papa naar de film: Brave. In 3D. Mooi gedaan, maar wel te spannend voor 6 jaar. Minutenlang moest ik Leonoors oren dichthouden en zijzelf deed haar ogen. Oei. Dat worden nachtmerries dacht ik nog, maar ik denk dat de grote hoeveelheden M&M’s dat hebben voorkomen. Ze sliep als een roosje. Het weer werd steeds beter en dus fietsten we vaak naar de speelheuvel. Zaterdags werd de Streekbox bezorgd, maar in bietjes en aardappelen die echt zo uit de aarde kwamen hadden de kinderen minder interesse dan ik. De loeiverse melk kreeg wel aandacht want ineens hebben ze zin in koude melk. Met Leonoor heb ik tuinbonen zitten doppen! Retour a la nature. Tuinbonen zijn zelfs lekker. In geen jaren of decennia gegeten. De recepten krijg je erbij en zo zaten we die avond aan de verse andijvie met worst. Zalig! Super smaakvol. Zou bijna mijn eigen moestuin beginnen. Maar na een half uurtje onkruid wieden, laat ik dat toch liever aan anderen over.

Fladderen

De laatst week van de zomervakantie staat in ons dorp in het teken van Fladderen. Wouter heeft uren in de rij gestaan om beide kinderen aan het Fladderen te krijgen, dus ik dacht it better be good! En dat was het. Fantastisch weer, superleuke entourage, hulpouders, spelletjes, muziek en eten. Ze hebben genoten. En ik ook. Behalve de 2e fladderdag. De wasmachine bleek kapot. Het goede nieuws was dat er binnen 20 minuten hulp op de stoep stond. Siemens wou ook helpen maar dan over een week. Excuse me? Een week? Die heb ik dus weer afgebeld. Het minder goede nieuws was dat ik om half 1 nog niets had gedaan, 130 euro lichter was en het water uit de machine gutste. Eerst maar koffie gemaakt. Buurvrouw erbij en die wist iets aan te draaien. Het juiste, de kanjer! Twee dagen duurde het voor de vloerbedekking weer droog was maar de machine loopt weer als een zonnetje. Van hardlopen en al die andere 1000 dingen die ik had willen doen die Fladderochtend kwam het niet meer. Drastisch verschoof ik alle to do’s maar gelijk een week op. Zo, dat luchtte op.

En nu dus weer in het schema. Wekker op 7 uur, naar school brengen, ophalen, speelafspraken en hier en daar wat sport. Ik heb weer een hoop tijd gekregen!

Hoe overleef ik de zomervakantie dag 9 &10: Scoobydoo-dag

Zo. Vanavond pak ik mijn sportieve leven maar eens op: Bodybalance met Kim. Heerlijk! En die gedachte helpt mij door de dag. Best lekker weer merk ik als ik de tuindeur opengooi. Eenmaal geïnstalleerd op de tuinbank met cappuccino en boek van Piet Oudolf rennen de kinderen de tuin weer in: “gaan wij ook naar de speelheuvel?” Wanneer? vraag ik nog dommig. Nu! Aha, oftewel, je kiept je koffie achterover, grijpt een grote tas waar je snel een kleed, een fles water, snoetenpoetsers en geld instopt en je springt op de fiets. Achter de andere moeders aan. Volgens Karel konden we ze makkelijk inhalen. Het was een goed idee, Karel had een uitlaatklep nodig en aangezien ik zijn zusje niet zo’n goed target vond was de modder en de glijbaan bij de speelheuvel een betere uitdaging. En zelf fietsen helpt ook.

Terug naar de villa want tussen half 2 en half 4 zou er iemand van de Stedin komen. Iets met een meter. Dat bleek alleen tussen half 1 en half 3 dus ik ben benieuwd of we meneer misgelopen zijn of niet. Leonoors vriendin is weer terug van vakantie dus zij speelt daar en Karel hoopte op Tim, maar die heeft zijn vakantie met een dag verlengd. Dus zometeen naar de skatebaan en de bieb. Doen we de Praxis en fotograaf Anja morgen. Daarna heeft het KNMI mooi weer beloofd dus zet ik in op zwemmen.

Marokko

In de speeltuin belde mijn vriendin Renee (met wie ik elk jaar een week op avontuur ga) over ons nieuwste plan. Wandelen in Cinque Terre bleek al vol tot haar ontsteltenis. Dat is het lot besloot ik, dan gaan we iets spannenders doen, Cinque Terre loopt vast niet weg. Het wordt wandelen in de Dadesvallei in Marokko! Mijn humeur ging met sprongen vooruit, whoehoe! in oktober naar Marokko. Een week met alleen de wandelschoenen en een rugzakje, yes.

Knutselen

Gisteren was de missie Scooby doo-touwtjes vinden. Op naar de Zeeman, “eh nee, dat ken ik niet”, de creatieve winkel had het ook niet. Tot slot geslaagd bij jawel, de Bart Smit. Op naar huis zodat Karel ons kon leren scooby doo’en, een geheel nieuw werkwoord voor mij. Maar hij heeft een prachtig armbandje voor mij gemaakt en 1 voor zichzelf en nog 1 voor ons buurjongetje. En die voor papa (uiteraard in oranje) ligt nog in wording met tape aan de vloer vast.

We hadden ook houten letters gevonden en die moesten geverfd. Dus de hele tafel werd een werkplaats met overal kranten, kwasten en bakjes water en vooral veel verf. Karel had een vaderlandse bui en heeft alles rood-wit-blauw en oranje geverfd. Dat je na een uur verven ongeveer 2 uur bezig bent om je huis en keuken weer kleurvrij te krijgen was ik even vergeten. Dus het avondeten werd iets later.

Hoe overleef ik de zomervakantie dag 9 &10? Zo dus, op naar dag 11! Het gaat best goed al zeg ik het zelf.

Hoe overleef ik de zomervakantie dag 5 tot en met 8

Zondagavond, na een heerlijk zonnig weekend dacht ik kom, laat ik eens kijken hoe de voorspelling er voor de a.s. week uitziet. Dit had het KNMI te melden:

Weersverwachting

zondag 05 tot en met zaterdag 11 augustus 2012

Vandaag en morgen: Stevige regen- en onweersbuien
Het is half tot zwaar bewolkt en van het zuiden uit trekken enkele regen- en onweersbuien over het land. De buien kunnen gepaard gaan met hagel en plaatselijk veel neerslag in korte tijd. Zeer lokaal kunnen bij de buien (zware) windstoten voorkomen. De wind is buiten zwak tot matig en komt uit uiteenlopende richtingen.

Hoe overleef ik de zomervakantie dag 5 tot en met 8

Tja, het KNMI zal het wel weten toch? Wat nu? Wouter heeft een keer 4 bioscoopkaarten gewonnen, ma, di, wo,do-kaarten. Volgens mij gaan die mijn maandag redden. De ochtend is het heerlijk weer dus naar buiten, schommelen, van de glijbaan enz. Resultaat: ik ga foto’s maken voor het hippe blog JustbyManon! Eens kijken of ik het nog kan, mooie foto’s maken 🙂 Op naar huis voor de boterhammen en dan kunnen we bakkeleien starten over de film: wordt het Brave of Madagascar 3? En als je daar dan uit bent, wil je dat dan in 2D of 3D zien? Ik word van 3D een beetje duizelig en loop dan na afloop wat schommelig de bios uit, maar voor 5 & 7-jarigen is 3D hip. Afijn, met bril dus. En vandaag wordt het Madagascar 3″want dat had je beloofd mama!”.

Dag 5

Nog even terug naar dag 5 , dat was weer een UPS-ochtend. Dus ik op zolder blogjes maken en de kinderen keken amechtig tv. Net zo lang tot de UPS-meneer zou aanbellen. En jawel, hij is stipt dus om 13.15h ging de deurbel en werd mij een gloednieuwe iPhone overhandigd, wauw! En daarmee was ons huisarrest over. Aangezien ons buurjongetje ook weer terug is van vakantie hoef ik niet meer alle Monopoly, Scrabble en pestsessies mee te doen. I don’t mind 🙂

Dag 6 & 7: weekend

Weekend, yes!  Met z’n vieren, dat is al heel anders dan de hele dag “mama!”. Op naar ons neefje Hugo in Utrecht. Met de trein en de OV-fiets, superhandig. Altijd heerlijk om door ons oude “stadsjie” te fietsen. Fietsend over de Kromme Nieuwe Gracht en Achter de St Pieter zoek ik wat huizen uit voor ooit. Als de staatsloterij of postcodeloterij mij weet te vinden. De tip voor vandaag (met dank aan Patricia!) was de Parade. Die is uitgestald naast Utrecht CS en was nog in diepe slaap toen wij er langsfietsten. Maar dat wordt na 14h anders beloofde het bord bij de entree. Kort gezegd zijn we nooit bij de Parade beland. Heerlijk koffie gedronken bij neefje Hugo in de zon en daarna voetballen en frisbeeen in het Wilhelminapark dat ook nog moest ontwaken, Utrecht op zijn best! Daarna fietsend naar de drukte en van de ene Sale vielen we in de andere. Tot de Dom 5 uur sloeg. Echt? Jawel, het was al 5 uur. De poffertjes en de Silent Disco bewaren we voor in Amsterdam of voor volgend jaar. Op nieuwe schoenen huppelend naar huis. En na zo’n dagje dacht ik nog wat lekkers en verantwoords op tafel te zetten. Dat was iets te ambitieus (of naïef) als je 10 voor 19h thuiskomt met boodschappen. De rest van het gezin was reeds friet aan het halen… Alle goede voornemens verhuisden naar morgen.

Zondag. Een goeie dag om mijn tweede rondje hard te lopen. Mijn eerste rondje na de vakantie had ik moeten opgeven omdat mijn knie pijn begon te doen. Maar zondag ging het een stuk beter. Prachtig weer, zon en dikke witte wolken, ruim een half uur hollen. Daarna rommelen voor gevorderden. Wouter heeft de schuur zo ongeveer verbouwd en ik zou mij wagen aan de 2 kisten met bewaarspullen voor de kinderen. Maar omdat die uitpuilen en we nog heel wat jaren school te gaan hebben, zou ik daar eens kritisch doorheen. Resultaat: 2 vuilniszakken vol met tekeningen, schilderpogingen en knutselarij. Dat was nadat Karel en Leonoor alles hadden uitgestald maar toen toch echt naar de waterpomp moesten gaan. Bij terugkomst vroeg Leonoor niet “wat zit er nog in de kist” maar “wat heb je weggegooid mama?”. Eh…dus.

En nu dus maandag. Op naar de film!

Noot: wij bewaren de creatieve uitspattingen van onze liefjes in saaie plastic kisten, maar als je iets moois wilt voor deze herinneringen, kijk dan bij Niji Saman.

 

Dag 3 en 4 van de rest van de zomervakantie in de Vinex

Bij het opstaan vanmorgen was het al duidelijk: dit wordt een topvakantiedag! Een strakblauwe lucht verwelkomde ons. De hulp kwam het huis redden en mijn haar werd gered door de kapster, dus rond 13h met volle koeltas op naar het buitenbad. Tja, wat kan ik er verder over zeggen? We troffen Leonoors hartsvriendin Veerle en haar broer Joeri & mama Noor en het werd een superleuke dag. Zwemmen, duiken, van de lage & de hoge duikplank (Karel dan, de held!) en tussen de ijsjes door saltoles van Noor. Bij zo’n stoere moeder steekt mijn ene sprong van de lage duikplank schril af, maar Karel was zeer tevreden met de capriolen van zijn moeder. Noor had beloofd mijn bikini op te duiken in geval van nood en toen durfde ik wel. Bij een eerdere mooie duik (“kijk Karel, zo doe je dat”) was die namelijk niet geheel duikproef gebleken en hing zo ongeveer op mijn knieën. Na dit alles lekker te laat naar huis om te koken, dus de vriezer ingedoken en die had zowaar nog een heerlijk courgettesoepje voor ons in de aanbieding.

Dag 3 en 4 van de rest van de zomervakantie in de Vinex

Bij thuiskomst vond ik een briefje van UPS. Zou dat mijn gerepareerde iPhone zijn? Ik durfde er bijna niet op te hopen. UPS zou donderdag terugkomen. Maar om de zomervakantie in de Vinex zo aangenaam mogelijk te laten verlopen, had ik die donderdag met zus & neeflief afgesproken in speeltuin Kindervreugd om te picknicken.

speeltuin
speeltuin

Wederom een goeie zet. Karel en Leonoor waren best murw van 2 dagen zwemmen dus onderweg werd het steeds stiller in de auto. Heerlijk, even Sportzomer op Radio 1 luisteren. Tussen de donkere wolken door scheen af en toe de zon en de speeltuin was super en lekker rustig. 1 Minpunt: Karel had zich ernstig verheugd op racen met een quad maar dat zat er vandaag niet in. Ze waren allemaal in de reparatie en de electronica was ook toe aan revisie. Maar goed, na wat boterhammen, drinken en een ijsje was het de speeltuinmedewerkers vergeven. Vergeten niet, dus we komen terug.

Ikea

Om de pret te verhogen togen we langs Ikea. Leonoor heeft wel een bureau maar geen stoel om eraan te zitten en Karels kruk was ineens niet goed genoeg meer. Dat gingen we vandaag oplossen. De bedoeling was om met 1 kruk van 10 euro naar buiten te komen maar dat is mislukt. Het werd 1 witte Ludde voor Leonoor, want die is zo lekker zacht, een mega teddybeer, want die heeft Karel nog niet en naar zijn zeggen was hij gelijk verliefd op beer, 1 rode bureaustoel voor tieners genaamd Jules en 1 wit exemplaar. Beide op wielen en in hoogte verstelbaar, wat geloof ik het meest coole was. Aldus vele tientjes in plaats van eentje lichter naar huis en nu glimmen de stoelen op hun kamers. Eigenlijk moest er friet gegeten worden bij Ikea en als dat niet mocht dan toch zeker langs de Mac, maar daar trapte ik vandaag niet in. Al 2 dagen wilde ik een geweldig uitziende spinazietaart uit de Elle eten maken. And I did. En het was heerlijk. Op naar dag 5 😉

Dag 2 van hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex

Jawel, dag 2 van hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex. De dag der beloftes: zwembad en lolly’s. Megalolly’s welteverstaan. Goed, de ochtend mochten ze iets met een stekker: tv kijken of op de iPad/pod zodat ik zelf ook wat achter de flaptop kon doen. Ze mogen ook puzzelen en tekenen, kleuren, kleien en verven, maar heel vreemd, dat verliest het meestal van iets met een beeldbuis 🙂

Eind van de ochtend naar de stort (dat ruimt lekker op) en daarna de nieuwe kringloopwinkel met een bezoek vereert. Op jacht naar een mooi evt 2e handskrukje voor Leonoor. Die gaan we samen schilderen in een mooie Historkleur. Ze is er nog niet helemaal uit welke kleur het mag worden, maar misschien was het niet zo handig om haar de Historwaaier met 1250 kleuren te geven…. Toen ik iets pruttelde “He, deze kleur heet Prinses”, wou ze die. Het is inderdaad roze maar dat kon ze niet zien. Wanneer gaat die liefde voor helderroze over? Ik denk rond 7 jaar want Karel riep dat ze niet op de naam moest afgaan maar op de kleur! De kanjer.

Zwemmen

Terug van de mooie en overzichtelijke kringloopwinkel waar van alles te koop is behalve leuke oude krukjes, gauw aan de boterham om daarna te gaan zwemmen. Blijkt het bad in Houten dicht. Althans de binnenbaden, want die worden gemaakt, hersteld of wat dan ook. Met deze herfsttemperaturen buitenzwemmen leek me wat spartaans, dus op naar Nieuwegein. Naar zwembad Merwestein. Nou word ik nooit zo vrolijk van Nieuwegein, wat een rampendorp, maar eenmaal binnen in het zwembad valt dat niet meer op. En eerlijk is eerlijk, het bad zelf is best aardig: voor alle leeftijden een bad, een glijbaan, een stroomversnelling en golfslag, wat wilt u nog meer? Nou die muziek mag van mij uit en de akoestiek is altijd een hel, maar de kluisjes doen het, de douches idem en ze hebben genoten. Naarmate de middag vorderde namen Karels ambities toe en wilde hij van de hoge duikplank. Gelukkig bleef die dicht.

Hoge duikplank
Hoge duikplank

Samen van de glijbaan leverde op dat Leonoor achterstevoren in die buis belandde, ik meende haar te horen gillen en toen steeg mijn bloeddruk. Domme actie maar ik wurmde me de trap af en probeerde naar het einde van de glijbaan te rennen. Onderweg stootte ik hier en daar tegen wat schenen en bij de glijbaan aangekomen niets aan de hand. Mevrouw dreef lekker naar het trappetje en verklaarde dat het wel cool was alleen van de glijbaan. Bijna tijd om naar huis te gaan dus.

Voordeel van dit uitje is dat ze er behoorlijk moe (en voldaan) van worden. Dag 2 verdient een pluim al zeg ik het zelf. Op naar dag 3!