Impressies uit de UAE uit 2012 deel 1

Op zoek naar reistips voor Dubai en Abu Dhabi, kom ik mijn aantekeningen tegen uit 2012. Die maakte ik tijdens mijn avontuur in mijn eentje naar Abu Dhabi om mijn vriendin Hala te bezoeken. Voor 2018 heb ik mijn zus zo gek gekregen met haar gezin in de meivakantie mee te gaan naar deze stad in de woestijn. Aangezien ze dol is op reizen, vliegen en tijdsverschil en jetlags, hierbij wat voorpret speciaal voor Stella Blom.

Lees verder Impressies uit de UAE uit 2012 deel 1

Blackstone of hippe schoenen made in Holland

Schoenen. De meeste dameskasten puilen er mee uit. De mijne niet natuurlijk. Ik had me voorgenomen te wachten op de uitverkoop. Beter voor mijn zakgeld. Maar op de dag na het Sinterklaasfeest op “papa’s werk” belandden we in Maarssen. En daar zit een prachtige schoenenzaak: Telkamp. Even kijken mag ik altijd wel want de meeste schoenen en laarzen pas ik toch niet. Als je met orthopedische zooltjes door het leven mag en aan iedere voet bent geopereerd, is de selectie vanzelf overzichtelijk.

Blackstone of hippe schoenen made in Holland

In het oog springen geweldige laarzen van Sendra. Kort, lang, met bloemen en bijv in prachtig groen. Zelfs een slangenleren versie zie ik, top. Gelukkig pas ik ze allemaal niet dankzij de orthopedische zooltjes. Die vond ik bij aanschaf duur, namelijk 135 euro en geen cent van de verzekering terug, maar bij nader inzien hebben die zooltjes me al heel wat laarzen bespaard. Naast de Sendra’s staan nog mooiere laarzen, want donkerblauw met geborduurde bloemen. Echt een kunstwerk. Dat blijkt ook als ik de prijs zie: 575 euro. Pardon? Ze blijken van het merk Mexicana en maat 40 is te groot en maat 39 kom ik niet in. Het zijn wel echte museumstukken, handgemaakt net als Sendra maar zeg maar de verbeterde versie ervan. Dat verklaart de prijs, zegt de verkoopster.

Mooi volgens Karel

Karel loopt op een schap af en draagt een stoere, platte schoen aan. Kijk mama, deze vind ik mooi. Ik kijk met hem mee en zie een plank vol met dit soort schoenen. Probeer ze maar zegt hij. Dat doe ik. En ik doe ze niet meer uit. Een keer eerder heb ik een schoen gepast die zo lekker zat dat ik ze niet meer uitdeed voor ze uiteen vielen. Toen was ik 13 en kocht ik van mijn eerste kleedgeld nieuwe schoenen. In Woerden. Blauwe bootschoenen.  Die heb ik helemaal afgelopen, nooit blaren of pijn gehad, ze waren iedere gulden waard.

In dubio

Minuten loop ik door de winkel, zal ik wel, zal ik niet? Leonoor verveelt zich allang en ligt op de grond alles gade te slaan. Naast mij vraagt een dame of de verkoopster een paar schoenen een uur apart wil houden. Dat lijkt me wat, dus ik vraag hetzelfde. Met dat ik mijn dochter van de grond vis en mijn oude laarzen aan wil doen, beslis ik. Naar de kassa, de oude zooi in een tas en tegen de verkoopster zeg ik “ik houd ze aan”. Sindsdien dribbel ik de wereld rond op ultrahippe Blackstones blijkt. Half Maarssen loopt ermee en de rest van Nederland want ze zijn overal bijna op, ook online. Geen centje pijn en altijd warme voeten, wat een aanwinst. Nu blijken ze ook nog made in Holland. Draag ik ook mijn steentje bij aan de economie.

Blessuretijd

Gisteravond was mijn eerste zwemles. Karel hoopt dat ik mijn A-diploma ga halen want die heb ik niet. Aan zwemles had ik vroeger best een hekel en ik heb het gepresteerd om 2 jaar in het zogeheten pierenbad te blijven. Veilig met drijvers om mijn buik en armen, altijd de bodem binnen bereik en ver weg van die enge haak van de zwemheks. Wel jammer dat je toen nog een diploma op je badpak moest hebben om aan te tonen dat je inderdaad A (of meer) had gehaald en ik vervolgens op kinderfeestjes steevast uit het bad werd gevist. Geen diploma, dus 1,5 uur aan de kant wachten tot het feest afgelopen was. Zwemmen kon ik wel, dat had ik geleerd in Frankrijk. Vier weken vakantie in de zon aan een zwembad doen wonderen, maar tovert geen A op je badpak.

Zwemmen en pedagogiek: een handige combinatie

Na jaren alle zwembaden (vooral binnen) gemeden te hebben, zitten we nu wekelijks uren in die warme chloorwalm de prestaties van zoon- en dochterlief te bewonderen. Karel haalde onlangs zijn C-diploma en dat was een prestatie van formaat. Al was het maar omdat hij zich al 2 weken ’s avonds voor het slapen gaan grote, nee, GROTE zorgen maakte. Ik moest de zwemjuf maar vast afbellen, want hij zou het zeker niet halen. Naarmate de datum van het afzwemmen dichterbij kwam werd Karel witter en vasthoudender in zijn “ik ga niet, want ik haal het toch niet”. Nu is Karel altijd wel te paaien met een cadeau of frietjes eten bij de Mac maar dat maakte deze keer niets uit. “Ik hoef niet over een cadeau na te denken, want ik haal het niet”. Toen hij ook bijna niet meer wilde eten, begon ik bijna te twijfelen of we hem dit strafkamp wel aan konden doen. De donderdag des (on)heils brak aan. We hadden alle pedagogiek op hem toegepast dus nu was ik door mijn tekst heen. Hij ook en hij kon alleen maar huilen. Zo heel stil en heel hard. Dat ging dwars door mijn harde buitenkant mijn hart in. Na knuffel 103 en wat lieve woorden me losgemaakt van dit spichtige kereltje in zwembroek en hem bij de juf gezet. Weglopen voor gevorderden, maar ik hoopte dat de eerste plons in het water de helft van zijn stress zou doen verdwijnen. Daar leek het wel op. Totdat de badjuf het gat in het zwembad hangt. Het gat, daar zat het probleem, want die 9 meter onder water dat is heel ver. “En jij kunt dat ook niet mama”. Ik ben niet blijven kijken en dacht ik zie het wel om half 6.

In the pocket

Het werd vanzelf half 6 en met alle ouders zaten we langs de kant van het bad. Eerst met kleren aan koprollend het water in, trappelen en zwemmen, iets met over een mat, ergens onderdoor enz. Het leek wel een circusopleiding. Afijn, het moment supreme was daar. Een 1,30 meter lang en 26 kilo licht jongetje buigt voorover op het startblok en wacht tot de badjuf met haar lage stem “Karel!” door het bad galmt. Ik heb hem niet eerder zich zo zien concentreren en hij nam de grootste hap lucht die hij kon. Om vervolgens in 1 x als een vis die 9 meter af te leggen, ogenschijnlijk moeiteloos. Bij het bovenkomen riep hij “Yes!” en de rest van het afzwemmen kon je hem herkennen aan een grimas van oor tot oor. Ik wist niet of ik boos moest worden of blij. Dat laatste won. De kanjer. Hieronder The Movie.

Karel zwemt door het gat op weg naar C

Blessuretijd: van hardlopen naar zwemmen

Mijn hardloopcarrière zit even in een dip: pijn in mijn linkerknie als ik een stevig stukje ga trainen. Niemand weet wat er precies is, maar nieuwe schoenen, fysio, stoppen en weer rustig opbouwen, niets hielp. Zo’n blessuretijd is niets voor mij. Hardlopen is geweldig als je een uurtje kan rennen en dan zeer voldaan thuiskomt. Maar je iedere keer in het pak hijsen en dan na 10 minuten hinkelend naar huis, maakte mij niet blij. Misschien was zwemmen een idee? En dat was dus gisteren.

Met sportbadpak, badmuts (echt!) en bril toog ik naar het gemeentelijk bad in het dorp. Geweldig vond ik het. Een jonge zwemgod legt uit hoe de borstcrawl gaat, maar eerst mogen we inzwemmen. Een baantje of 8. Pardon? U zei 8 banen inzwemmen? Dat is voor mij de hele training. Alle beginnelingen zitten in baan 1 dus na 8 banen hijgen we gezamenlijk uit. Daarna vliegt de tijd. En ik vlieg door het water. Althans de eerste 10 meter daarna ben ik de slag en de tel steeds kwijt. Om de drie slagen ademhalen, links en rechts afwisselen, zoiets. En in baan 2 racen de gevorderden heen en weer inclusief keren. Prachtig. Na 45 minuten zit het erop en hebben we 20 banen gedaan. En de buren 70… way to go. Volgende week weer trainen. Zo kom ik mijn blessuretijd lekker door tot ik weer kan hollen met de meisjes op woensdagmorgen.

P.S. Het goede nieuws is dat grote mensen ook hun C-diploma kunnen halen. Maar dat heb ik Karel nog niet verteld.

Alsjeblieft, een oppepper! Voor jou

Gisteren kwam ik deze brief tegen die ik schreef aan mijn vriendin. Zij had een zwaar jaar achter de rug en de feestdagen stonden voor de deur. Eigenlijk kan iedereen op zijn tijd wel eens zo’n oppepper gebruiken, dus hier komt ie: alsjeblieft, een oppepper! Voor jou! Lieve X,

Klap ik mijn flaptop open op de bank (het soepje ligt in bed), krijg ik live je bericht binnen! Fijn. En

WELKOM!!

Bij de Applefanatenclub! Wat een goed cadeau aan jezelf. Ben trots op je!
Ik ga nu ff de rest van je verhaal lezen, maar 1 ding: ga niet alleen zitten met oudjaar. Ga lekker dichtbij, op fietsafstand bij vrienden of kennissen in H. een borrel drinken. Als je naar huis wilt, ben je er zo. Als je iets teveel drinkt, ook geen punt. Nodig jezelf uit, vraag of je mag komen. Ik spreek uit ervaring! Toen ik alleen was, nodigde men mij niet uit. Het idee was dat ik vast hele spannende dingen ging doen. Nou echt niet en ik maar wachten op aanbiedingen. Dus vraag of je bij mensen mag aanschuiven. Alleen zijn is dan echt niet handig. En huilen mag best, maar met anderen erbij is echt beter. Zelfs als je ze niet goed kent. Is er geen tango-salon of iets dergelijks?
Tot zover mijn preek voor nu. Fijn dat je gezelschap hebt, morgenavond. Heel goed.
Tot slot: je doet het geweldig! En 2012 wordt JOUW jaar. Neem dat maar aan. Je hebt zoveel gezaaid dit jaar, volgend jaar gaat de oogst beginnen.
Ik vind het knap wat je allemaal rooit: moeder zijn, werken, je toekomst vormgeven. Petje af. Nee, wat zeg ik

PETJE AF!

Elke ochtend als je opstaat, kijk je in de spiegel en geef jezelf een schouderklopje. 1. niemand anders doet het en 2. je hebt heel veel gepresteerd! Je hebt jezelf uit het slop gehaald en je bent plannen aan het maken, zelfs met een opleiding gestart. Fantastisch. Waar het heen gaat, weet je nog niet. Maar de reis is begonnen, en daar mag je van genieten. Kanjer.
Ik hoop dat astma-aanvallen wegblijven, vreselijk. En blijkbaar altijd ’s nachts. Ik leef met je mee.
Voor nu: geniet van je Macbook!

 

Back2school: hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex?

En dan, ineens, is het zover: de zomervakantie is voorbij. 6 Weken zijn voorbij gevlogen en mijn ene kind wil graag naar school en mijn andere kind juist niet. Maar ik doe stiekem al een vreugdedansje. En die doe ik maandagmorgen om 9 uur, als ik helemaal alleen in een opgeruimd en stil huis ben nog eens. Met liefde maak ik zondagavond de 10 uurtjes en de lunchtrommels klaar. Dit schooljaar begint het continuerooster, ook iets waar ik me al jaren op heb verheugd. Elke dag tot 14.15h naar school. Dus geen gejakker meer om woensdags om half 12 op het schoolplein te staan. Een halve dag school heette dat. Nou, voor mij betekende het eerder na de hardlooples naar huis racen, een glas water achterover kiepen en tijd om te douchen of koffie te drinken was er niet, dus met rood hoofd en bezwete hardloopkleding naar het schoolplein. Om daar allerlei tassen en verhalen in mijn handen geduwd te krijgen en meegesleurd te worden in onderhandelingen: wie speelt met wie en waar. Niet zelden eindigde dit in tranen. Of omdat er van alles niet kon of wel beloofd was door 5-jarigen of omdat er 2 kinderen aan je staan te trekken om simultaan te onderhandelen. En als stereo bieden & loven niet werkt, heb jij het gedaan. En dan zet de 5-jarige een keel op en de 7-jarige is boos. Heel boos.

Back2school: hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex?

Dag 11 t/m 21 van hoe overleef ik de zomervakantie in de Vinex waren bewogen. Eerst leuk bewogen en later iets minder. Op dag 11 gingen we als verrassing met papa naar de film: Brave. In 3D. Mooi gedaan, maar wel te spannend voor 6 jaar. Minutenlang moest ik Leonoors oren dichthouden en zijzelf deed haar ogen. Oei. Dat worden nachtmerries dacht ik nog, maar ik denk dat de grote hoeveelheden M&M’s dat hebben voorkomen. Ze sliep als een roosje. Het weer werd steeds beter en dus fietsten we vaak naar de speelheuvel. Zaterdags werd de Streekbox bezorgd, maar in bietjes en aardappelen die echt zo uit de aarde kwamen hadden de kinderen minder interesse dan ik. De loeiverse melk kreeg wel aandacht want ineens hebben ze zin in koude melk. Met Leonoor heb ik tuinbonen zitten doppen! Retour a la nature. Tuinbonen zijn zelfs lekker. In geen jaren of decennia gegeten. De recepten krijg je erbij en zo zaten we die avond aan de verse andijvie met worst. Zalig! Super smaakvol. Zou bijna mijn eigen moestuin beginnen. Maar na een half uurtje onkruid wieden, laat ik dat toch liever aan anderen over.

Fladderen

De laatst week van de zomervakantie staat in ons dorp in het teken van Fladderen. Wouter heeft uren in de rij gestaan om beide kinderen aan het Fladderen te krijgen, dus ik dacht it better be good! En dat was het. Fantastisch weer, superleuke entourage, hulpouders, spelletjes, muziek en eten. Ze hebben genoten. En ik ook. Behalve de 2e fladderdag. De wasmachine bleek kapot. Het goede nieuws was dat er binnen 20 minuten hulp op de stoep stond. Siemens wou ook helpen maar dan over een week. Excuse me? Een week? Die heb ik dus weer afgebeld. Het minder goede nieuws was dat ik om half 1 nog niets had gedaan, 130 euro lichter was en het water uit de machine gutste. Eerst maar koffie gemaakt. Buurvrouw erbij en die wist iets aan te draaien. Het juiste, de kanjer! Twee dagen duurde het voor de vloerbedekking weer droog was maar de machine loopt weer als een zonnetje. Van hardlopen en al die andere 1000 dingen die ik had willen doen die Fladderochtend kwam het niet meer. Drastisch verschoof ik alle to do’s maar gelijk een week op. Zo, dat luchtte op.

En nu dus weer in het schema. Wekker op 7 uur, naar school brengen, ophalen, speelafspraken en hier en daar wat sport. Ik heb weer een hoop tijd gekregen!

Dag 3 en 4 van de rest van de zomervakantie in de Vinex

Bij het opstaan vanmorgen was het al duidelijk: dit wordt een topvakantiedag! Een strakblauwe lucht verwelkomde ons. De hulp kwam het huis redden en mijn haar werd gered door de kapster, dus rond 13h met volle koeltas op naar het buitenbad. Tja, wat kan ik er verder over zeggen? We troffen Leonoors hartsvriendin Veerle en haar broer Joeri & mama Noor en het werd een superleuke dag. Zwemmen, duiken, van de lage & de hoge duikplank (Karel dan, de held!) en tussen de ijsjes door saltoles van Noor. Bij zo’n stoere moeder steekt mijn ene sprong van de lage duikplank schril af, maar Karel was zeer tevreden met de capriolen van zijn moeder. Noor had beloofd mijn bikini op te duiken in geval van nood en toen durfde ik wel. Bij een eerdere mooie duik (“kijk Karel, zo doe je dat”) was die namelijk niet geheel duikproef gebleken en hing zo ongeveer op mijn knieën. Na dit alles lekker te laat naar huis om te koken, dus de vriezer ingedoken en die had zowaar nog een heerlijk courgettesoepje voor ons in de aanbieding.

Dag 3 en 4 van de rest van de zomervakantie in de Vinex

Bij thuiskomst vond ik een briefje van UPS. Zou dat mijn gerepareerde iPhone zijn? Ik durfde er bijna niet op te hopen. UPS zou donderdag terugkomen. Maar om de zomervakantie in de Vinex zo aangenaam mogelijk te laten verlopen, had ik die donderdag met zus & neeflief afgesproken in speeltuin Kindervreugd om te picknicken.

speeltuin
speeltuin

Wederom een goeie zet. Karel en Leonoor waren best murw van 2 dagen zwemmen dus onderweg werd het steeds stiller in de auto. Heerlijk, even Sportzomer op Radio 1 luisteren. Tussen de donkere wolken door scheen af en toe de zon en de speeltuin was super en lekker rustig. 1 Minpunt: Karel had zich ernstig verheugd op racen met een quad maar dat zat er vandaag niet in. Ze waren allemaal in de reparatie en de electronica was ook toe aan revisie. Maar goed, na wat boterhammen, drinken en een ijsje was het de speeltuinmedewerkers vergeven. Vergeten niet, dus we komen terug.

Ikea

Om de pret te verhogen togen we langs Ikea. Leonoor heeft wel een bureau maar geen stoel om eraan te zitten en Karels kruk was ineens niet goed genoeg meer. Dat gingen we vandaag oplossen. De bedoeling was om met 1 kruk van 10 euro naar buiten te komen maar dat is mislukt. Het werd 1 witte Ludde voor Leonoor, want die is zo lekker zacht, een mega teddybeer, want die heeft Karel nog niet en naar zijn zeggen was hij gelijk verliefd op beer, 1 rode bureaustoel voor tieners genaamd Jules en 1 wit exemplaar. Beide op wielen en in hoogte verstelbaar, wat geloof ik het meest coole was. Aldus vele tientjes in plaats van eentje lichter naar huis en nu glimmen de stoelen op hun kamers. Eigenlijk moest er friet gegeten worden bij Ikea en als dat niet mocht dan toch zeker langs de Mac, maar daar trapte ik vandaag niet in. Al 2 dagen wilde ik een geweldig uitziende spinazietaart uit de Elle eten maken. And I did. En het was heerlijk. Op naar dag 5 😉

Binnenhuisarchitectuur

Plattegrond

Dit is ‘em: de plattegrond voor het jaren 30 huis dat ik voor mijn examen mocht inrichten. Gewaagde indeling, het hele huis omgegooid voor het thema ClubStyle living. Denk aan Ibiza. En de opdrachtgevers houden van koken en tafelen. Oh ja, money is no issue bij het examen, dat scheelde wel 🙂 In het echte leven is dat ook nog een uitdaging. Nog 7 weken wachten, dan weet ik mijn cijfer. Hier een impressie van wat er in de keuken komt:

Keuken

En dit is het moodboard:

Moodboard

Hebbeding

 

Echt een mooie foto ervan lukt me niet, maar toen ik dit hoesje zag, moest ik het gewoon kopen! De zoektocht naar HET hoesje is ten einde, heerlijk. Gevonden bij Freling&Freling in Utrecht, 1 van mijn favoriete winkels voor kleding, maar de kleding kon me even gestolen worden 🙂 En het lollige van een iPhonehoesje is dat je er de hele dag wel mee in de weer bent. Leuk of niet, maar dan is het geld best goed besteed toch?

De kleding in deze winkel kon me natuurlijk niet helemaal gestolen worden 🙂 Mijn oog viel op een goed fout leren jasje met slangenprint. Juist ja, zo fout en denk er dan nog even gouden ritsen bij en je hebt hem. GEWELDIG jasje. Echt. Maar M was helaas te krap. Komt ie:

En? Te gek he? Maar goed, te klein dus. Goosecraft heeft veel mooie leren jasjes zag ik maar mooi blauw en fijn beige is toch wat gewoontjes als je oog op deze slang is gevallen, dus die werden het niet.

Eigenlijk houd ik niet van winkelen. Winkel in, winkel uit, nix voor mij. Mooie kleren kopen houd ik wel van 🙂 en het leuke van Freling&Freling is dat ze er hippe dingen hebben in alle prijsklassen, echt scherp geprijsd maar als je wilt kun je ook een hoop geld kwijt natuurlijk. Je kunt er ook een winterjas kopen van Canada Goose die inderdaad aan een ketting hangt. Nog fijner: Freling&Freling heeft ook een filiaal in Vleuterweide. Beetje raar wellicht, maar lekker rustig daar, makkelijk parkeren en als ik bij F&F niet slaag, kan ik gelijk door naar Sterk Store. Grote winkel, veel keus, van wat klassiek tot hip. En van schoenen tot shirt en bijpassende riem en sjaal. Fijn! Aardige mensen en lekkere koffie. Had een keer een prachtige spijkerbroek aan en stond voor de spiegel te kijken toen mijn oog op het prijskaartje viel, iets met 189 euro. Ik flapte eruit dat ik dat wat veel vond voor een spijkerbroek. “Oh”  zei  de verkoopster, “ik heb nog wel iets dat er precies op lijkt”. En die zat ook super en kostte de helft geloof ik. Top geregeld.

Leonoor vindt winkelen wel leuk. Ik moet van haar in het pashokje wachten en zij brengt dan van alles binnen wat zij mooi vindt. Een roze riem met sterretjes erop. Ik mag stilstaan als zij de riem omdoet en vervolgens bekijkt ze het resultaat. Heel gek ze vindt alles mooi 🙂 Het leuke aan meisjes van 5 is ook dat ze alle tijd hebben. Sluitingstijd of niet…

Goed, het was half 6 geworden, Wouter zat al aan de rosé met de eigenaar van de winkel en het personeel wilde ook wel eens naar huis. Dus mijn superhoesje afgerekend (en ook 2 lange mooie hemden van Claessens en 1 hippe bloes voor als de zon nu eindelijk eens gaat schijnen!) en toen onze belofte nakomen: een puntzak. Voor Karel is naar Utrecht of koffie met appelbollen bij Graaf Floris of een puntzak bij Manneken Pis. Tja, die naam bevordert de zaak niet erg maar naar hun zeggen hebben ze de beste friet van NL. En dat vindt Karel ook. Dus om iets over half zes stonden we daar, bij de paarse frietkraam in een verlaten Utrecht, tot zijn grote geluk. Want om 17h als bij toverslag is al het  winkelend publiek verdwenen en zijn ineens alle zaken dicht. Ook de 2 andere vestigingen van Manneken Pis en Karel kreeg het al benauwd. Dat de straten verlaten waren kon ook komen omdat het al een tijdje miezerde. De regen deerde ons niet en met een buik vol friet op naar het station, lekker naar huis.