Woensdag studiedag

Woensdag studiedag. Op naar opa en oma in Twente. We gingen met de trein. Goed idee, maar wellicht toch wat ambitieus om 2,5 uur per OV te reizen met 2 kinderen van resp 5 en bijna 4 jaar. 3 Treinen is wel afwisselend natuurlijk, maar dit keer was alles vertraagd, mochten we niet 1 x bij de machinist kijken (de vorige keer dat we deze reis maakten mochten we wel 3 x bij de machinist kijken wat echt geweldig is! Een mooi excuus ook voor moeders om eens in de cockpit van de trein te koekeloeren) en vinden ze kleuren na 10 minuten ook geen uitdaging meer. Wat wel leuk is? Andere passagiers aantikken, met de uittrektafels spelen, hard rennen, gillen, elkaar wegduwen, in een stilte coupe hard zingen, om snoep zeuren tot ik een ons woog, op de voetsteunen in de eersteklas timmeren, met de deksels van de prullebak klepperen. Even afleiden met Ikzieikziewatjijnietziet werkte wel, maar dat spelletje is ook maar 10 minuten houdbaar zo bleek. We mochten Karels raadsel raden (“het is geel”) en we kwamen er niet uit. Het is de trein waar we in zitten, die is aan de buitenkant geel. Einde spelletje.

En waar is dit?

IMG_2657_rescaleZo gaan moslima’s lekker badderen. Ik mocht ze niet fotograferen, dat kwam de man van het gezelschap me vertellen. Het bleek een hele vriendelijke man uit Irak met zijn gezin. Zijn zoontje was heel ernstig ziek en ze waren speciaal naar Jordanië gekomen voor het King Hussain Cancer Center. Nu genoten ze van het strand en de zee. Ik vroeg of ik dan de baby mocht fotograferen.

En waar is dit?

Dat mocht wel, daar in Jordanië, aan de Dode Zee. Gelukkig vroeg meneer niet naar het resultaat. Hij vond het leuk om zo goed en zo kwaad als het ging in het Engels een gesprek te voeren. Eenmaal thuis bleek er een groene waas over de foto’s. Blijkbaar heb ik in de snelheid een knopje ingedrukt op mijn camera, een knopje dat ik nog niet kende. Groen is toevallig de kleur van de islam, komt dat even mooi uit.

 

De meisjes waren op Terschelling

Ons jaarlijkse zussenuitje ging dit jaar naar Terschelling. Bagage mee voor een week, zelfs hardloopspullen hadden we ingepakt (uiteraard gingen die ongebruikt mee terug). Stella had haar wielrenspullen thuisgelaten, dat wel. Nou leent Terschelling zich wel voor fietsen, ik heb niet eerder zoveel huurfietsen gezien. Maar dat is niet fietsen voor een Swabolady (www.swaboladies.nl) natuurlijk. Naast fietsen hebben we vooral heerlijk gegeten & gedronken. Van cranberrycheesecake tot blesbok, alles was heerlijk. Behalve de koffie… die was soms erbarmelijk. Er ging nog net geen Buisman in… Onze complimenten aan Babs van Paal8: dankzij jou hadden we een heerlijk & gezellig diner met superwijnarrangement (hoe zat het nou met die rode wijn met witte viognierdruiven, nou ja, in ieder geval een aanrader). En wij jonge moeders zijn niet meer zo gewend aan wijnarrangementen, dus we rolden na het dessert zo ons bed in. Zonder het gevaar van kleine kinderen die om 7 uur, of eerder…., op je bed staan te springen. Ja, ja de meisjes waren op Terschelling. Waar gaan we volgend jaar naar toe? Tips zijn welkom!

Weekendje weg: Eva & Noa op Terschelling