Op naar Avignon

Naar Avignon. Dat stond op mijn wensenlijstje voor de Provence. De dag brak aan om te gaan en de protesten waren niet van de lucht. Maar dat kon te maken hebben met het feit dat ik op de fiets wou gaan.

Op naar Avignon

Na 2 uur fietsen langs de D901 wat verre van romantisch is, komen we aan in een prachtige stad met gebouwen a la Parijs en een hoop geschiedenis. Voor de Pont d’Avignon moet je betalen tot mijn verrassing. Midden in de rivier houdt de beroemde brug op dus vanavond even lezen waarom dat is. Dwalend door de straatjes in het centrum belanden we bij een zeepparadijs. In alle kleuren zijn heerlijk geurende stukken zeep te vinden. Het feit dat we met de fiets zijn en dus 1 – reeds volle – rugzak bij ons hebben, redt mij van het leegkopen van de winkel. Wel jammer dat we nu ook die geweldige zonnehoeden voor Leonoor en mij niet mee kunnen nemen.

Muziek voor de paus

Op het plein voor het pauselijk paleis is een terras waar we neerstrijken. We vergapen ons aan de hoeveelheid toeristen en Japanners inclusief gids en omhooggestoken paraplu. Er zijn levende standbeelden en ineens doemt er ook een elektrisch toeristentreintje op. Terwijl wij aan de crêpes en friet beginnen, start ook de muziek. Een Oost-Europese zichtbaar zwangere dame heeft een muziekbox op wielen midden op het plein gezet en begint te kwelen. Ongeïnteresseerd draait ze haar liedje af en onderwijl checkt ze maar liefst 3 keer haar telefoon. Geweldig. Na 1 liedje krijgt haar zoon de microfoon. Hij komt niet weg met 1 liedje en mag er 4 kwelen. Nog nooit heb ik zo’n vlakke vertolking gehoord van I just called to say I love you, dus ik neem me voor geen cent te geven. Mama krijgt de microfoon weer en zoonlief komt inderdaad langs alle terrassen om te collecteren. Het maffe is dat we dit setje een paar dagen eerder ook op de markt in l’Isle sur la Sorgue hebben gezien. In de drukte schrokken we ons rot van I just called to say I love you ineens in je oor. Na de collecte gaat de muziek uit en moeder en zoon lopen richting het paleis van de paus waar een (haar?) man tegen het paleis geleund staat te wachten. Vijf minuten later komt een andere dame met muziekding het plein op. Het lijkt eens stilzwijgende afspraak.

Carrousel

Tussen het pauselijk paleis en een park staat een mooie ouderwetse draaimolen met 2 etages. Op voorwaarde dat ze zelf een kaartje kopen, mogen Karel & Leonoor een rondje. “Maar ik spreek geen Frans, mama en straks zegt die mevrouw iets terug!” Komt goed, zeg ik, probeer het maar. En als de draaimolen inzet, horen we achter ons een bekend liedje…. I just called to say…. 🙂
Merry go round
Bron afbeelding: Flickr

Gepubliceerd door

Ingeborg

Op reis in dit leven, als moeder, als vrouw, als mens, deel ik graag wat ik zoal tegenkom. Op het gebied van eten, werk, reizen, kinderen, wonen in de Vinex en dromen. Leuke en inspirerende dingen & soms ook minder leuke ervaringen.