En dan zit je thuis…

De afgelopen maanden druk geweest met slapen, piekeren, acceptatie (waarvan? van de situatie, van het etiket: ik ben ziek, ik zit in het bakje burn out) yoga, hardlopen, coach, haptonoom, psychotherapie, koken, fotograferen, moeder zijn, lezen-> de toppers wat mij betreft:

  • Het huis van de moskee-Kader Abdolah: prachtig
  • FD Persoonlijk (alles lezen behalve over geld en beleggen)
  • Lessen van Burn out van Annegreet van Bergen
  • Gup (over fotografie)
  • Opzij (opruiende lectuur volgens mijn pa, dus goed)
  • Blog van het Coachbureau, inspirerend!

en verder alles uit de bibliotheek van de plank Zelfhulpboeken, van Deepak Chopra tot Brandon Bays. De bieb is sowieso een fijne boekwinkel waar ze gelukkig ook Een dorsvloer vol confetti hadden en Werken met pure materialen (Interieur) of Interieurbasics, want soms was ik helemaal klaar met alle zelfhulprommel. Maar soms had ik een week dat ik alles verslond over beter, anders, minder doen, meer bereiken, lsltn en simplifylife.

En dan zit je thuis…

Verder huis geschilderd, interieurplan voor beneden gemaakt (met kerst herken je onze woonkamer niet meer :-)), maatkasten en een nieuwe bank besteld, naar de Woonbeurs geweest en het slotstuk is a.s. donderdag naar de AAF. Moest vooral leuke dingen doen waar ik energie van krijg.

En nu wordt het weer tijd voor werk. Gelukkig. Ik was al zo benieuwd naar de dag dat je wakker wordt en de burn out in de ijskast kunt zetten. Zo gaat het niet helemaal maar zoals de bedrijfsarts had gezegd komen er steeds meer goede dagen en worden de slechte dagen minder. En dat waardeer ik zeer.

Ik zat op het spoor minder werken, wellicht minder uitdaging en toen las ik Lof. Het leek wel of ik wakker werd. Wat nou minder? Minder stress ja, maar verder wil ik vooral MEER! Meer niveau, meer uitdaging, meer flexibiliteit, meer verantwoordelijk, meer ruimte, meer energie, meer lol, meer waardering en meer opbouwen. Burn out of bore out?

Keep you posted!

Waarom vrouwen niet willen werken

Read this stuff! Art VN madidovrouw. En lofmagazine van deze maand.

Moraal van het verhaal: wij vrouwen zetten de boel te weinig naar onze hand. Teveel bezig met inspanning in plaats van resultaat. Resultaat: we doen veel/alles zelf. Balans werk/privé = minder uren werken. Waarom? Ik heb nu tijd om te denken en heb besloten dat ik  graag anders wil werken. Alles proppen in de ouderwetse werkweek van maandag tot en met vrijdag, tussen 9 en 17h, dat lukt niet. En omdat ik klem kwam te zitten in alle stress en drukte kon ik alleen nog maar denken in termen van minder uren. Dan maar een minder leuke, uitdagende baan. Dom, dom, dom.

Gisteren liep ik met J. in het park. Onze kinderen braken het park en elkaar af en wij voerden een gesprek op niveau. In het stralende herfstweer, kinderen onder de modder, kwamen we tot de conclusie dat we een hoop van mannen kunnen leren. Waarom brengen we zo weinig focus aan in werk? Vertel waar je goed in bent en organiseer dat je dat (en alleen dat) kunt doen. Wees niet bang om te delegeren en daarvoor evt mensen in te huren. En bedenk dat je voor een baan 75% moet kunnen, die andere 25% is wat je wilt leren in die functie. Als je alles al kunt, is die baan niet wat je zoekt. Too good heet dat. Wij vrouwen denken dat we meer dan 100% moeten kunnen. Waar staat dat toch?

Mijn missie voor 2011: een uitdaging vinden op niveau waarin ik mijn energie, kennis & kunde kwijt kan. Op mijn voorwaarden. Dus ben ik lid geworden van &Samhoudwomen. Word vervolgd.

Einde van burn out?

Aanstaande 2 november is het zover. Ik ga weer aan het werk. Ook wel reïntegreren genoemd. Re-integreren betekent letterlijk ‘weer laten functioneren’ zegt Wikipedia. Mmmmm. Ik zit namelijk sinds 8 juni 2010 burn out thuis. Ik zocht het begrip burn out op het wereldwijde web op. Ik was hard op weg naar dit woord zei de bedrijfsarts. In de trein naar huis dacht ik nog, nou, dat is wel een groot woord. Lees even mee.

Burnout

Burnout is het eindstadium van een proces en geen ziekte, het ontstaat bij gezonde mensen die meestal goed gefunctioneerd hebben. Burnout wordt voorafgegaan door een lange periode (soms jaren) van overbelasting, b.v. door frustraties en stressfactoren. Of iemand in een bepaalde situatie overbelast raakt is niet alleen afhankelijk van de grootte van de belasting maar ook van de wijze waarop mensen met de belasting omgaan en het karakter. Mensen die hun werk heel goed willen doen, hard werken en plichtsgetrouw zijn, hebben bijvoorbeeld een grotere kans om in een situatie van chronische overbelasting terecht te komen. Het gevolg van de chronische overbelasting is dat men steeds meer moeite heeft goed te functioneren. Om dit functioneren op peil te houden moet men steeds harder werken. Hierdoor neemt de belasting geleidelijk toe en ontstaat er een neerwaartse spiraal.

Verschijnselen van burnout

Het belangrijkste verschijnsel is vermoeidheid. Mensen met burnout verschijnselen leven van weekend naar weekend. Hebben moeite met inslapen, omdat ze nog bezig zijn het de zaken die zij gedaan hebben of nog moeten doen. Aan het einde van de periode van overbelasting hebben zij het gevoel uitgeput te zijn en weinig meer aan te kunnen, men brengt het niet meer op naar het werk te gaan. Een tweede verschijnsel is dat mensen met burnout verschijnselen een negatieve en cynische houding vertonen, terwijl zij daarvoor juist geprezen werden van wegen hun grote inzet. Een derde verschijnsel is het ontstaan van een negatief zelfbeeld, het gevoel van steeds slechter te gaan functioneren.
Hiernaast kunnen de volgende klachten ontstaan; spierpijn, duizeligheid, prikkelbaarheid, somberheid, hoofdpijn en moeilijk kunnen ontspannen.

Dagen ben ik stil geweest van deze uitleg. Ik herkende iedere letter. Elk woord, elke komma, iedere punt.

De meisjes waren op Terschelling

Ons jaarlijkse zussenuitje ging dit jaar naar Terschelling. Bagage mee voor een week, zelfs hardloopspullen hadden we ingepakt (uiteraard gingen die ongebruikt mee terug). Stella had haar wielrenspullen thuisgelaten, dat wel. Nou leent Terschelling zich wel voor fietsen, ik heb niet eerder zoveel huurfietsen gezien. Maar dat is niet fietsen voor een Swabolady (www.swaboladies.nl) natuurlijk. Naast fietsen hebben we vooral heerlijk gegeten & gedronken. Van cranberrycheesecake tot blesbok, alles was heerlijk. Behalve de koffie… die was soms erbarmelijk. Er ging nog net geen Buisman in… Onze complimenten aan Babs van Paal8: dankzij jou hadden we een heerlijk & gezellig diner met superwijnarrangement (hoe zat het nou met die rode wijn met witte viognierdruiven, nou ja, in ieder geval een aanrader). En wij jonge moeders zijn niet meer zo gewend aan wijnarrangementen, dus we rolden na het dessert zo ons bed in. Zonder het gevaar van kleine kinderen die om 7 uur, of eerder…., op je bed staan te springen. Ja, ja de meisjes waren op Terschelling. Waar gaan we volgend jaar naar toe? Tips zijn welkom!

Weekendje weg: Eva & Noa op Terschelling